Uzasadnienie
Postanowieniem z 1 września 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 199/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z 15 stycznia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2012 r.
Sąd wskazał, że powodem odrzucenia skargi kasacyjnej strony była okoliczność nieuzupełnienia w wymaganym terminie braku skargi kasacyjnej w postaci złożenia wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.
Wyjaśnił, że przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jak również złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 23 czerwca 2016 r. Zaznaczył następnie, że w terminie do wykonania ww. wezwania zostało nadesłane pełnomocnictwo procesowe do reprezentowania skarżącego w rozpoznawanej sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, natomiast nie dopełniono drugiego z nałożonych obowiązków procesowych, tj. nie złożono wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, żądając jego uchylenia. W jego uzasadnieniu wskazał, że nieuzupełnienie braków skargi kasacyjnej nastąpiło jedynie przez niedopatrzenie. Pełnomocnik miał bowiem przygotowane stosowne oświadczenie w przedmiocie rezygnacji z rozprawy, jednakże przez pomyłkę nie zostało ono umieszczone w korespondencji skierowanej do sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stwierdzić trzeba, że wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna określono w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 poz. 718, dalej: "p.p.s.a."), a wśród nich wymieniono w § 2 wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w powyższym przepisie, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.).
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Powyższy brak próbował co prawda usunąć pełnomocnik skarżącej uzupełniając częściowo braki skargi kasacyjnej, jednakże nie przedłożył wymaganego oświadczenia w przedmiocie rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. W tej sytuacji, zgodnie z podanym w zarządzeniu rygorem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie miał pełne podstawy prawne, aby odrzucić skargę kasacyjną strony. Dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia nie ma bowiem znaczenia to z jakich przyczyn strona nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Mając wskazane wyżej okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszego instancji odpowiada prawu i z tego względu oddalił wniesione zażalenie na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a