Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 13 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 1246/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 września 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 1246/13 w zakresie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 1246/13 w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 27 marca 2013 r. nr... w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że postanowieniem z 6 września 2013 r. WSA odmówił skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku z 22 sierpnia 2013 r. Odpis tego postanowienia wraz ze stosownym pouczeniem co do środków zaskarżenia skarżący otrzymał 24 września 2013 r. Termin do wniesienia zażalenia upływał więc 1 października 2013 r., ale zażalenie na to postanowienie skarżący wniósł dopiero 8 października 2013 r. Do zażalenia tego dołączona była kopia koperty zażalenia nadanego 30 września 2013 r. WSA odrzucił to zażalenie, bowiem zostało ono wniesione po terminie określonym w art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
W zażaleniu na postanowienie z 13 listopada 2013 r. skarżący wskazał, że nadał zażalenie 30 września 2013 r., ale zostało mu ono zwrócone przez pocztę po jego awizowaniu, dlatego wniósł ponownie zażalenie 8 października 2013 r. do zażalenia dołączył potwierdzenie nadania przesyłki poleconej z 30 września 2013 r. i kopię koperty z tą przesyłką.
WSA wezwał skarżącego o nadesłanie oryginału koperty przesyłki z 30 września 2013 r. lub jej prawidłowo sporządzonej kopi. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący przesłał kopię koperty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z akt tej sprawy wynika bowiem, że 30 września 2013 r. skarżący błędnie zaadresował przesyłkę do WSA w Warszawie na ul. Jasnej 2/4, podając jednak miejscowość jako Piaseczno, a nie Warszawa. Wyraźnie wskazuje na to dowód nadania listu poleconego (vide k. 44 akt WSA). Z dużym prawdopodobieństwem błędne zaadresowanie "05-500 Piaseczno" wynika też z pierwszej i drugiej kopii koperty nadania (vide k. 30 i k. 46 akt WSA), które zresztą różnią się od trzeciej kopii koperty, wysłanej przez skarżącego na wezwanie WSA (vide k. 59 akt WSA). Okoliczność błędnego zaadresowania została również potwierdzona na wydruku ze strony internetowej, na której można śledzić przesyłki rejestrowe, http://sledzenie.poczta-polska.pl, gdzie w rubryce urząd przeznaczenia podano – UP Piaseczno z kodem 05-500. Na kopii rewersu koperty (vide k. 60 akt WSA) widać, że 1 października 2012 r. zaznaczono zwrot przesyłki do nadawcy. Awizowanie przesyłki 2 października 2013 r. miało więc miejsce pod adresem nadawcy. Te same okoliczności wynikają zresztą z wydruku monitoringu przesyłki (vide k. 63 akt WSA).
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W świetle zaś art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W sytuacji gdy doręczenie postanowienia z 6 września 2013 r. miało miejsce 24 września 2013 r. i termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał 1 października 2013 r., a strona zażalenie nadała na prawidłowy adres WSA dopiero 8 października 2013 r., to niewątpliwie zażalenie to zostało nadane po terminie wskazanym w art. 194 § 2 p.p.s.a. Prawidłowo więc Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie z 8 października 2013 r. na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Argumentacja zażalenia na postanowienie z 13 listopada 2013 r. w żaden sposób tego nie podważyła.
Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.