Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 27 marca 2013 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał stronę skarżącą, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej również jako "P.p.s.a.") w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej również jako "rozporządzenie") do uiszczenia wpisu od skargi na oznaczoną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 31 grudnia 2012 r., w wysokości 6258 zł.
Na powyższe zarządzenie skarżąca pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. wniosła zażalenie. W wywiedzionym środku zaskarżenia strona wnosząc o uchylenie przedmiotowego zarządzenia wskazała, że nie jest wstanie ponieść określonego w nim wydatku, gdyż nawet tyle nie zarabia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie okazało się zasadne.
Chociaż w rozpoznawanym środku zaskarżenia nie sformułowano żadnych zarzutów, to nie jest to przeszkodą do jego rozpoznania. Odmiennie bowiem niż w przypadku skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny nie jest związany podstawami zażalenia. NSA rozpoznając zażalenie orzeka w granicach wyznaczonych przez jego przedmiot.
Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08 opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro przedmiotem zaskarżenia nie jest akt kreujący (albo stwierdzający istnienie) należności pieniężnej, to stosownie do art. 231 P.p.s.a. należny jest w niej wpis stały.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie niezasadnie wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu stosunkowego w wysokości 6258 zł. Prawidłowy wpis od skargi w niniejszej sprawie to 4371 zł. Przyczyną powyższego błędu było niewłaściwe ustalenie przez Sąd pierwszej instancji wartości przedmiotu zaskarżenia. Chociaż w sprawie wartości przedmiotu sporu podane przez organ w odpowiedzi na skargę jak i stronę skarżącą znacznie się różniły, Przewodniczący Wydziału nie zarządził stosownego dochodzenia, na podstawie art. 218 P.p.s.a. w celu sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07 (publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) przyjął, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze.
W kontekście powyższego należy zauważyć, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w L. utrzymywała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia 24 lutego 2012 r., w której zakwestionowano skarżącej prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 437.107,00 zł. Kwestionując w skardze w całości decyzje organów podatkowych podatnik domaga się prawa do odliczenia tej kwoty. Kwota ta więc jest wartością przedmiotu sporu. Obliczony od ostatnio wymienionej kwoty na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stosunkowy wynosił będzie 4371 zł.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uznał wniesione zażalenie za zasadne i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.