Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 1086/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu wniosku D. z siedzibą w P. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z 25 września 2007 r., sygn. akt [...].
Z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od wniesionej skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone skarżącemu w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.). Z tego względu Sąd postanowieniem z dnia 17 marca 2008 r. odrzucił skargę.
Pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, jednocześnie wpłacając należny wpis sądowy. W jego opinii uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy bowiem nie otrzymał wezwania sądowego do uiszczenia wpisu sądowego. Podkreślił, że przyczyną nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie były zaniedbania pracowników urzędu pocztowego.
Sąd I instancji nie zgodził się z argumentacją wnioskującego. W ocenie Sądu brak było podstawy do przyjęcia, że urząd pocztowy nie doręczył pełnomocnikowi skarżącemu, wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Na znajdującej się w aktach sprawy korespondencji sądowej widnieją dwie adnotacje o awizowaniu przesyłki; 31 grudnia 2007 r. oraz powtórnie 8 stycznia 2008 r. Na odwrocie koperty jako powód nie doręczenia korespondencji wskazano nieobecność adresata w biurze. Opisane czynności urzędu pocztowego w B. czynią zadość wymaganiom art. 73 u.p.p.s.a.
Zdaniem WSA, skarżący nie wykazał aby działania urzędu pocztowego w B. podejmowane były nieprawidłowo. W świetle przytoczonych przez stronę przykładów działania poczty, z których wynika, że korespondencja doręczania jest regularnie i terminowo, i przy jednoczesnym zachowaniu przez urząd pocztowy w B. w pełni trybu ustawowego przy doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie, sąd doszedł do przekonania, że przyczyn nieodebrania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi należy upatrywać w wadliwym funkcjonowaniu biura pełnomocnika.
W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Autor zażalenia nie zgodził się ze stwierdzeniem Sądu I instancji jakoby czynności urzędu pocztowego w B. czyniły zadość wymaganiom art. 73 u.p.p.s.a. Zdaniem strony adnotacja urzędu pocztowego znajdująca się w aktach sprawy w żaden sposób nie świadczy o tym, że w dniu doręczenia przesyłki brak było adresata w siedzibie firmy, tj. 31 grudnia. Na dowód czego strona przedłożyła listę obecności pracowników biura w dniu 31 grudnia 2008 r.
Żalący następnie wskazał na postanowienie NSA z 21 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 823/04, podkreślając, że jego biuro znajduje się na pierwszym piętrze w trzypiętrowym budynku zaś główne wejście do budynku zamykane jest o godzinie 16.00. Wobec tego faktu doręczyciel poczty mógł zostawić zawiadomienie przy głównych drzwiach a takie zawiadomienie mogło zostać zabrane przez kogokolwiek.
Pismem z dnia 12 czerwca 2008 r. strona uzupełniła zażalenie załączając pismo Poczty Polskiej z dnia 6 czerwca 2008 r. W piśmie tym Naczelnik Urzędu Pocztowego podkreślił, że przedmiotowe zawiadomienie listonosz zostawił pod wskazanym adresem ze względu na brak osoby upoważnionej do ich odbioru.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 u.p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie zaś z przepisem art. 87 § 2 u.p.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Należy wskazać, że kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych.
W sprawie spór w istocie sprowadza się do tego, czy strona uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Żalący podkreślił, że przyczyna uchybienia terminu nie wystąpiła z jego winy. Wskazał na okoliczności, które, w jego ocenie, przesądzają, że wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nie otrzymał. Adnotacja urzędu pocztowego znajdująca się w aktach sprawy nie świadczyła o tym, że w dniu doręczenia przesyłki brak było adresata w siedzibie firmy, tj. 31 grudnia. Na dowód czego przedłożono listę obecności pracowników biura w dniu 31 grudnia 2008 r. Żalący dodał, że jego biuro znajduje się na pierwszym piętrze w trzypiętrowym budynku zaś główne wejście do budynku zamykane jest o godzinie 16.00. Wobec tego faktu doręczyciel poczty mógł zostawić zawiadomienie przy głównych drzwiach, a takie zawiadomienie mogło zostać zabrane przez kogokolwiek.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący w sposób dostateczny wykazał, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Nie można bowiem w sposób jednoznaczny stwierdzić, że uchybienie terminu leżało wyłącznie po jego stronie. Za taką oceną przemawia wykazanie przez żalącego, że w dniu doręczenia przesyłki jego biuro było czynne. Jak również możliwość pozostawienia przez doręczyciela zawiadomienia w głównych drzwiach do budynku przez co zawiadomienie mogło zostać zabrane przez kogokolwiek. Pierwsza z tych okoliczności podważa notatkę doręczyciela poczty z której wynika, że adresat był nieobecny. Natomiast druga okoliczność wskazuje na prawdopodobieństwo nie otrzymania zawiadomienia przez adresata. Zdaniem tut. Sądu okoliczności te wskazują, że w sprawie mogło dojść do niewłaściwego doręczenia.
Oceniając powyższe argumenty Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze fakt, że uprawdopodobnienie nie jest pojęciem tożsamym z udowodnieniem braku winy, ma ono bowiem na celu, jedynie uwiarygodnienie przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności. Według Sądu, strona uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto dodać należy, że strona wypełniła pozostałe przesłanki z art. 87 u.p.p.s.a., tj. wniosek złożono w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz z wnioskiem dokonano czynności, której nie dokonano w terminie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.