Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem sygn. akt III SA/Wa 768/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej powoływana również jako "P.p.s.a."), odrzucił skargę spółki z uwagi na nieuiszczenie wpisu. Sąd stwierdził bowiem, że w rozpoznawanej sprawie w odpisie prawomocnego zarządzenia skierowanego do skarżącej w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do uiszczenia należnego wpisu oraz pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 14 sierpnia 2017 r. w związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 21 sierpnia 2017 r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie wpis nie został jednak uiszczony.
W zażaleniu na powyższe postanowienie, likwidator spółki wnosił o jego uchylenie i ponowne rozpatrzenie odrzuconej skargi i uchylenie decyzji, ze względu na naruszenie zasad prawdy obiektywnej i przez interpretację wszystkich wątpliwości na niekorzyść skarżącej spółki, poprzez prowadzenie postępowania podatkowego w sposób budzący poczucie braku zaufania do organów podatkowych, co stanowić może przesłankę do oceny ich działania, w wyniku której może dojść do uchylenia decyzji administracyjnej, nawet jeśli w toku postępowania nie naruszono innych przepisów Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu zażalenia jego autor opisał dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie, przedstawił argumenty przeciwko zaskarżonej skargą decyzji, podniósł także, iż w czasie kiedy spółka winna spełnić formalny wymóg zapłaty wpisu nie było takiej możliwości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Z kolei art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że wpis od skargi nie został uiszczony w terminie. W zażaleniu skarżąca bowiem tej okoliczności nie podważa.
Podnoszone natomiast w zażaleniu argumenty przemawiające za nieprawidłowością zaskarżonej decyzji, czy też niemożnością uiszczenia wpisu, nie są badane w sytuacji złożenia przez stronę postępowania zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia opłaty od takiego pisma. W takiej sytuacji Sąd bada charakter wysokość oraz termin uiszczenia wpisu. Sąd odwoławczy orzeka bowiem w granicach zażalenia, a te wyznacza przedmiot tego zażalenia, a więc w tym przypadku postanowienie o odrzuceniu skargi, w którym nie badano prawidłowości decyzji organu ani sytuacji majątkowej strony w kontekście możliwości uiszczenia wpisu od skargi.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.