Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 lipca 2013 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 7.869 zł, od skargi z dnia 9 maja 2013 r. wniesionej przez P. s. c. z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 5 kwietnia 2013 r.
Na powyższe zarządzenie P. s. c. z siedzibą w J. (dalej jako "skarżąca") złożyła zażalenie wskazując, że stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, dalej jako "rozporządzenie RM") sprawa podlega wpisowi stałemu w wysokości 500 zł.
Powołując się na ugruntowane stanowisko judykatury, skarżąca wyjaśniła, że nie ma znaczenia okoliczność, iż decyzja organu niższego stopnia rozstrzygała sprawę co do istoty (w tym przypadku określała zobowiązanie podatkowe), skoro to rozstrzygnięcie organu odwoławczego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego i to jego treść decyduje o wartości przedmiotu zaskarżenia (tak: postanowienie NSA z 18 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 814/11, publ. LEX 1104136; postanowienie NSA z 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FZ 168/07).
W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego i wydanie prawidłowego zarządzenia. Jednocześnie wniosła o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne.
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 230 § 1 P.p.s.a. wpis pobiera się od pism wszczynających postępowanie w danej instancji. Pismami inicjującymi postępowanie są w rozumieniu art. 220 § 2 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne w pozostałych sprawach pobiera się wpis stały.
Rodzaj wpisu sądowego determinuje charakter sprawy, w której wniesiono skargę. W konsekwencji decydującą rolę ma to, czy przedmiot skargi - a więc rozstrzygnięcie organu - wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi. Jeżeli tak, to w sprawie powinien zostać pobrany wpis stosunkowy. Natomiast, gdy skarga nie dotyczy aktu powiązanego z należnością pieniężną, należy pobrać wpis stały.
Szczegółowe zasady pobierania wpisu w sprawach sądowoadministracyjnych określa powołane wyżej rozporządzenie RM. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 5 kwietnia 2013 r., którą uchylono w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia 28 grudnia 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest więc tzw. decyzja kasacyjna organu odwoławczego w sprawie z zakresu zobowiązań podatkowych.
W sprawach podatkowych dotyczących decyzji kasacyjnych organu odwoławczego pobiera się wpis stały od skargi w kwocie 500 zł, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM (por. postanowienie NSA z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 470/11; postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I FZ 513/11, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. będąca przedmiotem niniejszego postępowania nie kreuje żadnej "należności pieniężnej" o której mowa w art. 231 P.p.s.a., a tym samym nie nakłada na skarżącego obowiązku uiszczenia kwoty pieniężnej.
Na tej podstawie stwierdzić należy, że skarga złożona w niniejszej sprawie mieści się w pojęciu spraw, do których uzasadnione jest ustalanie wpisu na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM.
Przepis ten wyznacza wysokość wpisu stałego w sprawach z "zakresu zobowiązań podatkowych" nieobjętych wpisem stosunkowym. Sformułowanie "z zakresu zobowiązań podatkowych" oznacza, że ustawodawca rozszerzył obszar przypadków (spraw), do których norma ta znajdzie zastosowanie na wszelkie te spory sądowoadministracyjne, które pozostają w związku z zobowiązaniem podatkowym (por. postanowienie NSA z 15 grudnia 2009 r., sygn. akt II FSK 736/09, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. uchylił zaskarżone zarządzenie.
Odnosząc się natomiast wniosku strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym wskazać należy, że w myśl art. 254 § 1 P.p.s.a. rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. W przepisie tym określono zatem właściwość sądu administracyjnego do rozpatrzenia wniosku strony o przyznanie prawa pomocy.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 254 § 1 w związku z art. 193 i art. 59 § 1 P.p.s.a. orzekł o przekazaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy według właściwości do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.