Uzasadnienie
- 1. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2017 r. (doręczonym J. D. w dniu 20 lutego 2017 r. - karta 406 akt sądowych), wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 774/15, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy (dalej: Przewodniczący Wydziału), działając na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: P.p.s.a.), wezwał J. D. (dalej: Skarżąca) do uiszczenia wpisu sądowego (w kwocie 100 zł) od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 czerwca.
- 2. Pismem z dnia 21 lutego 2017 r. (nadanym w dniu 24 lutego 2017 r.) Skarżąca złożyła na powyższe zarządzenie zażalenie. Odnosząc się w nim do swojej sytuacji majątkowej wniosła o zwolnienie jej z uiszczenia wpisu od zażalenia.
- 3. Pismem z dnia 22 lutego 2017 r. wraz z załączonym do niego formularzem PPF Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 774/15, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zwolnił Skarżącą od wpisu od zażalenia, uznając, że na obecnym etapie postępowania była to jedyna opłata, którą musiała ona ponieść w związku z jego wniesieniem (w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy). Orzeczenie to, po rozpoznaniu sprzeciwu Skarżącej, utrzymał w mocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 26 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 774/15.
- 4. Zarządzeniem z dnia 10 listopada 2017 r. (karta 462 akt sądowych) Przewodniczący Wydziału przekazał zażalenie (wymienione w pkt 2 niniejszego uzasadnienia) Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
- 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w § 1 pkt 1 i pkt 2 tego przepisu, czyli innych niż cofnięcie skargi lub śmierć strony.
Taka sytuacja, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zachodziła w rozpoznanej sprawie.
W zażaleniu Skarżąca nie negowała wysokości żądanej od niej opłaty ani też podstawy prawnej jej określenia. W istocie motywem jego wniesienia było domaganie się zwolnienie od uiszczenia wpisu od zażalenia, z uwagi na trudną sytuację majątkową. Skarżąca wprost bowiem stwierdziła, odwołując się do swej kondycji finansowej, że "Wnoszę o zwolnienie mnie z uiszczenia wpisu od zażalenia".
W takich zatem okolicznościach stwierdzić należało, że oczekiwania Skarżącej zostały uwzględnione, o czym świadczą postanowienia przywołane w pkt 3 niniejszego uzasadnienia. Naczelny Sąd Administracyjny uznając zaś, że Skarżąca w ich świetle nie była już obowiązana do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Bd 744/15, ocenił rzeczony środek zaskarżenia z tej perspektywy (por. postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt I FZ 357/17).
Podejście takie prowadziło więc do uznania, że postępowanie z zażalenia na wymienione w pkt 1 tego uzasadnienia zarządzenie stało się bezprzedmiotowe, a tym samym należało je umorzyć.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.