Uzasadnienie
Sygn. I FZ 368/12
W złożonej do Sądu I instancji skardze Z. Z. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Sąd I instancji przesłał stronie stosowny formularz "PPF" w celu jego wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wobec braku reakcji ze strony skarżącego Sąd I instancji postanowieniem z dnia 28.02.2012r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W zażaleniu strona stwierdziła, że uchybienie powstało w skutek pomyłki osoby wysyłającej jej korespondencję do Sądu. Skarżący podkreślił, że był chory i jego wpływ na powstałą sytuację był ograniczony. Dodał, że w pozostałych sprawach zawisłych przed WSA składał wniosek na formularzu, a zatem jego sytuacja materialna jest sądowi znana.
Naczelny Sad Administracyjny stwierdził co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
W pierwszej kolejności wspomnieć należy, że orzeczenie Sądu I instancji w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania nie odbierało stronie prawa do złożenia kolejnego wniosku, tym razem w formie odpowiadającej przepisom prawa. Z możliwości tej strona skorzystała, co czyni niniejsze postępowanie wpadkowe o tyle pozbawionym znaczenia, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy (kolejny wniosek) został przez Sąd I instancji merytorycznie rozpatrzony.
Nie mniej jednak wobec złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 28.02.2012r. wypada zauważyć, że stosownie do art. 252 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – "Ppsa", wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Na podstawie natomiast art. 257 Ppsa wniosek, który nie został złożony na formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.
Mając powyższe przepisy na uwadze, w świetle wezwania, które wystosował do strony Sąd I instancji, należało uznać, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania było w pełni uzasadnione.
Zażalenie w tym przedmiocie należało zatem oddalić, stosownie do treści art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa