Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 7 listopada 2013 r., sygn. akt I FZ 377/13

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz (sprawozdawca)
Rozpoznanie
w dniu 7 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. K. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FZ 377/13 oddalające zażalenie Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 411/13 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy
Sprawa
w sprawie ze skargi Z. K. na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego L. w przedmiocie działania organu podatkowego w związku z postępowaniem w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 3 września 2013 r., sygn. akt I FZ 377/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 2 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 411/13 odmawiające przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. K. na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego L. w przedmiocie działania organu podatkowego w związku z postępowaniem w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r.

Pismem z 20 września 2013 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący zwrócił się o ponowne rozpoznanie jego prośby.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Pismo skarżącego, mimo że nie zostało zatytułowane, w istocie należy potraktować jako zażalenie na postanowienie NSA, gdyż skarżący nie zgadza się w nim z rozstrzygnięciem NSA i przedstawia argumenty na poparcie tezy przeciwnej.

Zażalenie jednak (tak jak skarga kasacyjna) jest z istoty dewolutywnym środkiem odwoławczym, co oznacza, że może je rozpoznać jedynie sąd wyższej instancji nad sądem, który wydał zaskarżone orzeczenie. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co oznacza, że orzeczenia tego Sądu są prawomocne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie. Podstawy wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie daje także art. 194 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Na marginesie należy dodać, że nie jest rolą sądu administracyjnego wybór pełnomocnika, za którego usługi skarżący chce samodzielnie zapłacić. Skarżący ma możliwość ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy przed Sądem pierwszej instancji, zgodnie bowiem z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

Z uwagi na powyższe zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne należało na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucić.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 3 września 2013 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.