Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 371/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną P. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P. od postanowienia tego Sądu z dnia 2 kwietnia 2013 r. w sprawie ze skargi wskazanej spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 6 grudnia 2012 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 czerwca 2013 r. pełnomocnik strony został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej i usunięcia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, braku formalnego tej skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wezwanie zostało doręczone 17 czerwca 2013 r., lecz w wyznaczonym terminie pełnomocnik uiścił jedynie wpis sądowy od skargi kasacyjnej. Do 17 lipca 2013 r. (tj. dnia wydania postanowienia) nie został uzupełniony brak formalny skargi kasacyjnej w zakresie pełnomocnictwa. Nieuzupełnienie tego braku w terminie skutkuje spełnieniem przesłanki do odrzucenia skargi kasacyjnej z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "P.p.s.a.").
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik strony wniósł o jego uchylenie, wskazując, że w odpowiedzi na wezwanie 19 czerwca 2013 r. nadana została na adres WSA przesyłka polecona zawierająca dowód zapłaty wpisu oraz pełnomocnictwo do reprezentacji strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i wyrażając przypuszczenie, że przesyłka ta nie dotarła do Sądu. Na potwierdzenie swojego stanowiska autorka zażalenia dołączyła do pisma kopię odpowiednich strony z księgi kancelaryjnej oraz pocztowej księgi nadawczej. Nadto strona wskazała na wyrok NSA z 22 grudnia 2011 r., II FSK 1372/10, w którym Sąd ten uznał, że "Uchybienie formalne w postaci braku załączenia pełnomocnictwa do akt sprawy nie może skutkować uchyleniem rozstrzygnięcia, gdy nie budzi wątpliwości okoliczność, jaki podmiot występuje w roli pełnomocnika strony w rozpoznawanej sprawie".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Argumentacja zażalenia opiera się na twierdzeniu pełnomocnika strony, że wezwanie zostało wypełnione, tj. że pełnomocnictwo, wraz z dowodem opłacenia wpisu od skargi kasacyjnej, zostało nadane listem poleconym w dniu 19 czerwca 2013 r. Autorka zażalenia wyraziła przypuszczenie, że przesyłka ta nie dotarła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, prowadząc do błędnego przekonania Sądu o nieuzupełnieniu w terminie braku formalnego skargi kasacyjnej. Przypuszczenie to jest chybione, gdyż akta sprawy potwierdzają, że znajduje się w nich zawartość przesyłki nadanej listem poleconym 19 czerwca 2013 r. – dowodem na to, że mowa o tej samej przesyłce, jest przede wszystkim tożsamość numeru nadawczego na kopercie (k. 54 akt sprawy) i na załączonej do zażalenia kopii odpowiedniej strony z pocztowej księgi nadawczej (k. 72). Wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony przesyłka nadana 19 czerwca 2013 r. nie zawierała pełnomocnictwa do reprezentacji skarżącej spółki przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Świadczy o tym choćby treść pisma przewodniego z 19 czerwca 2013 r. (k. 52), gdzie pełnomocnik strony wskazał: "Stosownie do zarządzenia z dnia 11.06.2013r. przesyłam potwierdzenie opłaty w kwocie 750,00 tytułem wpisu sądowego od złożonej skargi kasacyjnej." Jako załącznik zostało wskazane wyłącznie "potwierdzenie opłaty". Również adnotacja pracownika Biura Podawczego WSA na piśmie przewodnim świadczy o tym, że został do niego załączony wyłącznie jeden załącznik. Pismo to, wraz z załącznikiem, zostało do akt przedmiotowej sprawy włączone na mocy zarządzenia z 24 czerwca 2013 r. i znajdowało się w nich w momencie wydawania skarżonego obecnie postanowienia z 17 lipca 2013 r. Stąd uznać należy, że bezpodstawne są twierdzenia strony o uzupełnieniu w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi kasacyjnej, a w konsekwencji Sąd pierwszej instancji był uprawniony – i zobowiązany – do zastosowania w okolicznościach sprawy art. 178 P.p.s.a., w świetle którego Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Bez znaczenia dla sprawy pozostaje powołany w zażaleniu wyrok NSA z 22 grudnia 2011 r., II FSK 1372/10, gdyż okoliczności faktyczne rozpatrywane w tym wyroku odbiegały od stanu faktycznego niniejszej sprawy. W przywołanym w zażaleniu orzeczeniu chodziło o sytuację, gdy nie budziło wątpliwości umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu strony w sprawie, podczas gdy w przedmiotowej sprawie autorka zażalenia nawet nie próbuje wywodzić, że pełnomocnictwo, które znajdowało się w aktach sprawy przed wystosowaniem do niej wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej, uprawniało ją do działania w imieniu skarżącej spółki przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.