Uzasadnienie
Zażalenie M. sp. z o.o. z/s w Z. dotyczy postanowienia z dnia 2 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 869/13, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 260 w zw. z art. 243 § 1 i art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "Ppsa", odrzucił wniosek M. sp. z o.o. z/s w Z. o przyznanie prawa pomocy.
Wskazując na motywy swojego orzeczenia Sąd pierwszej instancji odwołał się do art. 243 § 1 Ppsa, z którego wynika, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Sąd wskazał, że niniejsze postępowanie zakończyło prawomocne postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 29 stycznia 2014 r. Z tego też względu, wniosek wszczynający postępowanie mające charakter incydentalny został uznany za niedopuszczalny.
Na powyższe orzeczenie M. sp. z o.o. z/s w Z. złożyła zażalenie, w którym wniosła o przywrócenie możliwości uzyskania prawa pomocy w formie zwolnienia z kosztów sądowych i przyznania adwokata z urzędu.
W uzasadnieniu spółka podniosła, że jest obecnie zmuszona przeprowadzić postępowanie nadzwyczajne, czego nie jest w stanie sama dokonać. Podkreśliła, że nie ma środków na zatrudnienie prawnika oraz na uiszczenie opłat sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że w aktach sprawy znajduje się postanowienie Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 sierpnia 2014 r., w którym spółce M. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu tego postanowienia Referendarz stwierdził, że spółka złożyła kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy tym razem wskazując, iż ma zamiar wszcząć postępowanie nadzwyczajne w przedmiotowej sprawie. Z tego też względu, Referendarz ustosunkował się do złożonych wniosków merytorycznie, w następstwie czego, spółka została zwolniona od kosztów sądowych oraz ustanowiono na jej rzecz adwokata z urzędu.
W świetle powyższego należy więc uznać, że rozpoznanie złożonego zażalenia w przedmiocie odrzucenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym pozostaje bez wpływu na losy niniejszego postępowania. Z tego też względu postępowanie zażaleniowe należało uznać za bezprzedmiotowe, co równocześnie skutkuje jego umorzeniem. Stosownie bowiem do treści art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie następstwa jednej z nienazwanych przyczyn jego bezprzedmiotowości. Zgodnie natomiast z art. 197 § 2 w zw. z art. 193 Ppsa powołany przepis ma również odpowiednie zastosowanie do postępowania zażaleniowego.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 193 Ppsa orzekł jak w sentencji.