Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 30 lipca 2015 r. odrzucił wniosek O. [...] Sp. z o.o. w A. (dalej: "Spółka") o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Spółka wskazała, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2015 r. pełnomocnik Spółki został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 2.000 złotych - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została doręczona pełnomocnikowi Spółki w dniu 12 czerwca 2015 r. Należny wpis od skargi uiszczono w dniu 25 czerwca 2012 r.
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Spółki zwracając jednocześnie stronie uiszczony po terminie wpis od skargi. W dniu 13 lipca 2015 r. pełnomocnik Spółki nadał do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku podał, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu odebrał w dniu 12 czerwca 2015 r. Z Prezesem zarządu nie udało mu się skontaktować telefonicznie, zatem 15 czerwca 2015 r. polecił pracownikowi zeskanowanie wezwania do uiszczenia wpisu i wysłanie tego skanu na adres elektroniczny Prezesa zarządu – E. S. W związku z wyjazdami służbowymi poza siedzibę kancelarii w okresie 16-23 czerwca 2015 r., w dniu 24 czerwca 2015 r. pełnomocnik zwrócił się do Prezesa zarządu Spółki o dostarczenie potwierdzenia uiszczenia wpisu celem nadesłania go do Sądu i dopiero wtedy dowiedział się, iż korespondencja elektroniczna z dnia 15 czerwca 2015 r. nie dotarła do adresata.
Po wyjaśnieniu problemów z pocztą elektroniczną w Spółce, Prezes zarządu ustaliła, że na skutek zgłoszenia do serwisanta internetu nieprawidłowości w funkcjonowaniu poczty przez pracowników Spółki w dniu 15 czerwca 2015 r., od momentu zgłoszenia poczta była zablokowana do 24 czerwca 2015 r.
W ocenie pełnomocnika niedochowanie terminu nastąpiło na skutek okoliczności przez Spółkę niezawinionych, obiektywnych, niezależnych od niej. Do wniosku dołączono kopię pisma firmy B. [...] s.c. (serwisanta sieci) potwierdzającego ograniczony dostęp do internetu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przywołał treść z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") i art. 87 § 1 i 2 tej ustawy i wyjaśnił, że wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niezachowanie siedmiodniowego terminu powoduje odrzucenie wniosku na podstawie art. 88 P.p.s.a.
Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd pierwszej instancji przyjął, że rozpoznawany wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Sąd wyjaśnił, że w dniu 24 czerwca 2015 r. – to jest w dniu dowiedzenia się przez fachowego pełnomocnika Spółki, że żadna wiadomość o konieczności uiszczenia przez Spółkę wpisu nie dotarła do niej, ustała przyczyna uchybienia – brak wiedzy pełnomocnika, że wpis nie mógł być uiszczony. Skoro więc w tym dniu pełnomocnik strony dysponował wiedzą iż termin do uiszczenia wpisu nie został dochowany, to termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu upłynął najpóźniej w dniu 1 lipca 2015 r. Pełnomocnik strony skarżącej złożył zaś ów wniosek dopiero w dniu 13 lipca 2015 r. (datownik pieczęci na kopercie). W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jako spóźniony Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a. odrzucił.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Spółki wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego wobec zaistnienia okoliczności obiektywnych uniemożliwiających dochowanie terminu do dokonania wpisu sądowego. W załączeniu do wniosku dołączył pismo z dnia 24 czerwca 2015 r. informujące o nieprawidłowym działaniu Internetu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W świetle art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. przywrócenie terminu następuje na wniosek uprawnionego złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W składanym wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu oraz wykonać czynność, której termin został uchybiony.
Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie przyjmuje się rygorystyczne kryteria ocen postawy osoby, która dokonała czynności procesowej po terminie. Wiążą się one z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, a o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W konsekwencji brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Jednakże, zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony albo niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Spóźniony jest ten wniosek, który został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi. Natomiast o niedopuszczalności wniosku można mówić, gdy wystąpi brak ustawowych warunków jego dopuszczalności. Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznej oceny złożonego wniosku zbadał, czy wniosek został wniesiony w terminie.
Dokonane przez Sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne, na podstawie dokumentów zgromadzonych w sprawie, a następnie ich ocena, doprowadziła Sąd pierwszej instancji do trafnych wniosków, że Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Wskazując na ciąg zdarzeń wskazany przez Sąd pierwszej instancji podkreślić należy, że w dniu 24 czerwca 2015 r. – to jest w dniu dowiedzenia się przez fachowego pełnomocnika Spółki, że żadna wiadomość o konieczności uiszczenia przez Spółkę wpisu nie dotarła do niej, ustała przyczyna uchybienia tj. brak wiedzy pełnomocnika, że wpis nie mógł być uiszczony.
Skoro w dniu 24 czerwca 2015 r., pełnomocnik strony dysponował wiedzą, że termin do uiszczenia wpisu nie został dochowany, to termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu upłynął najpóźniej w dniu 1 lipca 2015 r. Złożenie przez pełnomocnika strony skarżącej wniosku dopiero w dniu 13 lipca 2015 r. (datownik pieczęci na kopercie) nastąpiło z uchybieniem terminu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia