Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 lipca 2015 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 1047/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. W. (dalej: "Skarżący") wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 25 lipca 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012r. poz.270 ze zm.) i podniósł, że Skarżący nie wykazał, że grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, jak również, że do odwrócenia skutku realizacji tej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący zaskarżył powyższe postanowienie i wniósł o jego zmianę w całości i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że ww. postanowienie zostało wydane z mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie naruszeniem art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez wadliwe przyjęcie, że Skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji.
W uzasadnieniu podniósł, że z przedstawionych przez niego dokumentów wynika, że ma już problemy finansowe, których następstwem są opóźnienia w regulowaniu zobowiązań. Wskazał, że ma rodzinę, a egzekucja zobowiązania podatkowego wystąpiłaby z nieruchomości, co doprowadzi do nieodwracalnych szkód.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, że na skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, dostępne w bazie internetowej CBOIS: z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04,).
Ponadto, twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188).
W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko Sądu pierwszej instancji. W rozpoznawanej sprawie przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie zostały przez Skarżącego wykazane.
Podkreślić także należy, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego, jednak wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Stanowisko takie ugruntowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2014 r., II OZ 942/14, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I FZ 15/15, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2011 r., sygn. akt I FZ 424/14).
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji