Uzasadnienie
Zażalenie M. W. dotyczy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. I SA/Sz 691/13, ustalającego wpis od skargi w kwocie 1.187 zł.
W złożonym zażaleniu skarżący wniósł o uchylenia powyższego zarządzenia twierdząc, że Sąd pierwszej instancji nie uzasadnił dlaczego ustalił wpis w tak wysokiej kwocie. W szczególności Sąd nie podał w jaki sposób wpis został wyliczony. Skarżący ponadto wspomniał o swej tragicznej sytuacji finansowej, wynikającej ze spłaty kredytów bankowych, dodał, że nie dysponuje środkami finansowymi, które umożliwiłyby mu pokrycie powstałej opłaty sądowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest niezasadne i w związku z tym musi podlegać oddaleniu.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że wniesiona skarga dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 7 maja 2013 r., utrzymującej w mocy orzeczenie określające skarżącemu obowiązek zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) za maj 2010 r. w kwocie 39.556 zł. Przedmiotem zaskarżenia, w sprawie rozpoznawanej, są zatem należności pieniężne i w związku z tym, na podstawie art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "Ppsa", wniesiona skarga podlega obowiązkowi uiszczenia wpisu stosunkowego.
Wpis stosunkowy obliczany jest na podstawie § 1 pkt 1-4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2006 r., Nr 45, poz. 322 ze zm.), zwanego dalej "Rozporządzeniem". Wynosi odpowiednio od 1 do 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, która stosownie do treści art. 216 Ppsa odpowiada wartości należności pieniężnej, objętej zaskarżonym aktem.
Warto zauważyć, że skarżący w zaskarżonym zarządzeniu, które zostało mu doręczone, został poinformowany, iż wpis został ustalony na podstawie § 1 pkt 2 Rozporządzenia. Nie jest zatem prawdą, że nie wiedział w jaki sposób wpis został obliczony. Wypada dodać, że Sąd pierwszej instancji nie uzasadnia przyczyn ustalenia wpisu w określonej wysokości lecz podaje podstawę prawną jego wyliczenia. Wysokość wpisu nie jest bowiem zależna od woli Sądu, lecz od charakteru sprawy sądowoadministracyjnej, będącej przedmiotem sądowej kontroli. W przypadku wpisów stosunkowych dodatkowo istotna jest wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, której skarżący był w pełni świadom, podając ją chociażby w złożonej skardze.
Podkreślić należy również, że nie jest rzeczą Sądu w tym postępowaniu wpadkowym oceniać sytuację finansową skarżącego, jak również możliwość uiszczenia przez niego wpisu od wniesionej skargi. Kwestia ta jest bowiem przedmiotem oceny w postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy, które to postępowanie skarżący nota bene w sprawie rozpoznawanej również zainicjował.
Reasumując, wpis w sprawie rozpoznawanej, mimo że w odczuciu skarżącego wydaje się wysoki, został obliczony prawidłowo, w oparciu o właściwą podstawę prawną, wskazaną w zaskarżonym zarządzeniu.
Z tego też względu złożone zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.