Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 741/07, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wezwał B. L. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 17 września 2007 r., nr [...].
W zarządzeniu tym wskazano, że wpis sądowy ustalono w wysokości 1760 zł stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) a ustalono go przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 87 983, 00 zł., tj. łącznej kwocie zobowiązań podatkowych objętych zaskarżoną decyzją.
Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie podnosząc, że ustalony wpis przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 87 983, 00 zł jest pomyłką. Dalej wskazał, że żadna ze stron nie wymieniła takiego przedmiotu sporu. Podkreślił, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu dotyczące usunięcia braków formalnych skargi z dnia 17 września 2007 r. potwierdził za Dyrektorem Izby Skarbowej w L., że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 5.564 zł
Strona końcowo zaznaczyła, że w przypadku nie uwzględnienia jego zażalenia wnosi o zwolnienie z opłaty sądowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Rozpoznając powyższy środek zaskarżenia, należy zauważyć - jak słusznie wskazała strona - że inną wartość przedmiotu zaskarżenia przyjął Sąd I instancji a inną wskazywała strona skarżąca oraz Dyrektor Izby Skarbowej w L. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił wpis przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 87 983, 00 zł., natomiast strona skarżąca oraz organ wskazywali, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 5.564 zł. Zdaniem tut. Sądu powyższe rozbieżności nie zostały wyjaśnione w uzasadnieniu zarządzenia z dnia 6 grudnia 2007 r. Samo stwierdzenie przez Sąd I instancji, że wartość przedmiotu zaskarżenia odpowiada łącznej kwocie zobowiązań podatkowych objętych zaskarżoną decyzją w obliczu wskazania innej kwoty przez strony postępowania, jest niewystarczające. Wpływ na taką ocenę ma przede wszystkim fakt, że w przypadku uznania, iż strona skarżąca kwestionowała zaskarżoną decyzję w określonej części to należałoby pobrać od niej wpis stosunkowy od kwoty rzeczywiście kwestionowanej.
W świetle bowiem przepisów, tj. art. 231 w związku z art. 215 i 216 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.), wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07).
Należy również dodać, że trafnie w literaturze przedmiotu zwraca się uwagę, iż ustalenie zbyt wysokiego wpisu sądowego w sprawach sądowoadministracyjnych może uniemożliwić realizację prawa do sądu wynikających z art. 77 ust. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP (K. Stuła – Marcela, P. Łukasik, Wpis stały oraz wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach podatkowych, Monitor Podatkowy z 2007, nr 3 s. 25). Wobec powyższych faktów, Naczelny Sąd Administracyjny nie przesądzając czy wartość przedmiotu zaskarżenia została ustalona nieprawidłowo, wskazuje, że niezbędne jest wyjaśnienie wyżej wymienionych wątpliwości.
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 i art. 198 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.