Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 862/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej powoływana również jako "P.p.s.a."), odrzucił skargę strony na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Z akt sprawy wynikało bowiem, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono stronie skarżącej 3 stycznia 2017 r. W tej sytuacji termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie 10 stycznia 2017 r.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca, zarzucając niewłaściwe zastosowanie art. 220 § 3 P.p.s.a., podnosiła, że jej skargę odrzucono niezasadnie, gdyż jej wniosek o przyznanie prawa pomocy był zasadny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca, we wniesionym środku zaskarżenia nie kwestionuje, iż uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu od wniesionej przez nią skargi. Podnosi natomiast argumenty przeciwko motywom oddalenia jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jednakże kwestia ta nie jest badana w sytuacji złożenia przez stronę postępowania zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieziszczenia opłaty od takiego pisma. W takiej sytuacji Sąd bada charakter wysokość oraz termin uiszczenia wpisu. Sąd odwoławczy orzeka bowiem w granicach zażalenia, a te wyznacza przedmiot tego zażalenia, a więc w tym przypadku postanowienie o odrzuceniu skargi, w którym nie badano przesłanek spełnienia przez stronę warunków do przyznania prawa pomocy.
Z tych powodów należało orzec jak w sentencji postanowienia, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.