Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 16 listopada 2016 r., I SA/Bk 852/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wstrzymał, na wniosek J. G. z 4 sierpnia 2016 r. (k. 248 akt sądowych), wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2012 r.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej domagał się w szczególności uchylenia ww. postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji bądź jednoczesnego oddalenia wniosku, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa) poprzez niewłaściwe zastosowanie, a także art. 134 § 1, art. 141 § 4 oraz art. 160 ww. ustawy poprzez błędną ocenę okoliczności sprawy mających wpływ na ocenę przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej.
Odpowiadając na zażalenie organu skarżący wniósł o jego oddalenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na wstępie zauważyć należy, że Sąd kasacyjny wyraził już stanowisko w odniesieniu do tożsamej argumentacji skarżącego dotyczącej przesłanek wstrzymania wykonania decyzji co w przedmiotowej sprawie i analogicznego w swych motywach orzeczenia Sądu pierwszej instancji, dotyczącego decyzji wymiarowej wydanej w stosunku do podatnika za poszczególne okresy 2011 r.
W sprawie o sygn. I FZ 371/16 (post. z 12 stycznia 2017 r.) skład orzekający NSA stwierdził, że "mając na uwadze ustalenia wynikające z załączonych do zażalenia dokumentów, tj. sporządzonego w formie aktu notarialnego protokołu z nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A. z siedzibą w G., wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz wypisu z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP (...), okoliczności podniesione przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji oraz przez sąd I instancji (...) straciły na aktualności. Kluczowym argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji było, jak przyjął sąd I instancji (...) ustalenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do zakończenia prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, co stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Egzekwowanie znacznej kwoty może bowiem wpłynąć na utratę płynności finansowej przedsiębiorstwa skarżącego, hamując czy też uniemożliwiając dalszy jego rozwój oraz realizację rozpoczętych inwestycji. Skarżący, jak wynika z dołączonego do zażalenia aktu notarialnego z 31 sierpnia 2016 r., wniósł aportem do założonej przez siebie w dniu 4 lipca 2016 r. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A. z siedzibą w G., której jest jednym wspólnikiem, zorganizowane przedsiębiorstwo, w którym – jako osoba fizyczna – prowadził działalność gospodarczą. Następnie, z dniem 2 września 2016 r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej. Zaistniała w toku postępowania zmiana okoliczności faktycznych oznacza, że nie zachodzi realne niebezpieczeństwo zakończenia przez skarżącego prowadzonej działalności gospodarczej na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, skoro takiej działalności skarżący nie prowadzi."
Należy zauważyć, że ocena ta pozostaje w pełni aktualna w niniejszej sprawie, bowiem jak trafnie zauważył organ w zażaleniu (s.
2) ma ona charakter tożsamy względem ww., zaś zaskarżone obecnie postanowienie odnosi się do identycznej argumentacji skarżącego odnośnie do przesłanek ochrony tymczasowej. W szczególności zaś aktualna pozostaje kluczowa okoliczność zawieszenia prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 61 § 3 oraz art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Wniosek organu o zwrot kosztów postępowania nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują takiej możliwości w ramach orzeczenia kończącego postępowanie zażaleniowe (por. uchwałę NSA o sygn. akt I OPS 4/07, opubl. ONSAiWSA z 2008 r., nr 2, poz. 23).