Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 236/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - odrzucił skargę kasacyjną A. N. od postanowienia tego Sądu z dnia 13 kwietnia 2005 r. w przedmiocie odrzucenia jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 16 lutego 2004 r., dotyczącą podatku od towarów i usług za grudzień 1996 r.
Sąd I instancji przedstawił, że na wskazane powyżej postanowienie WSA z dnia 13 kwietnia 2005 r. o odrzuceniu skargi pełnomocnik Strony wniósł zażalenie, które zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 września 2009 r., w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2008 r., potraktowane zostało jako skarga kasacyjna. Wobec przywrócenia Stronie, postanowieniem z dnia 2 września 2009 r., terminu do uiszczenia wpisu od skargi, Sąd wojewódzki przedstawił akta Naczelnemu Sądowi Administracyjnego celem rozważenia umorzenia postępowania kasacyjnego zainicjowanego skarga kasacyjną z dnia 13 kwietnia 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 27 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1701/09 zwrócił skargę kasacyjną Sądowi wojewódzkiemu w celu usunięcia jej braków poprzez uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej.
Stosownym zarządzeniem z 2 listopada 2009 r. wezwano Stronę do usunięcia wskazanego powyżej braku w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone na adres Kancelarii pełnomocnika Strony w dniu 10 listopada 2009 r. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął z dniem 17 listopada 2009 r. W konsekwencji czego, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") Sad I instancji - odrzucił skargę kasacyjną.
W zażaleniu na powyższe postanowienie strona wniosła o jego uchylenie w całości oraz o nadanie biegu bezprawnie odrzuconej kasacji.
W uzasadnieniu swego stanowiska Strona wskazała, że bezprawne jest stanowisko WSA o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu braku wpisu, gdyż w środku odwoławczym z 27 stycznia 2005 r. zawarty był wniosek o zwolnienie prawa pomocy w postaci zwolnienia strony od wpisu w całości, który nie został rozpoznany.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zasadnie bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny, w zakresie przysługującej mu zgodnie z art. 178 w zw. z art. 177 § 1 P.p.s.a. kompetencji - wstępnej kontroli skargi kasacyjnej, kierując się wskazaniami zawartymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartymi postanowieniu z dnia 27 października 2009 r., wezwał Stronę do usunięcia braków formalnych poprzez uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej. Niewykonanie przez nią tego obowiązku, czego zresztą w zażaleniu nie kwestionowała, w związku z normą wyrażoną w art. 220 § 3 P.p.s.a., obligowało Sąd do odrzucenia na podstawie art. 178 cyt. ustawy skargi kasacyjnej. Rozstrzygnięcie Sądu I instancji o tej treści odpowiadało więc prawu.
Trzeba mieć jednocześnie na względzie, że na mocy art. 173 § 1 P.p.s.a., od postanowienia o odrzuceniu skargi przysługuje środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej. Nie znajduje więc zastosowania art. 220 § 4 cyt. ustawy, gdyż określa on w jakich sytuacjach - zażalenia - są wolne od wpisu. Ma to ten skutek, że jeśli strona nie korzysta z prawa pomocy, choćby w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania kasacyjnego, musi obowiązek taki ponieść.
Nie znajdują również potwierdzenia w aktach sprawy twierdzenia zażalenia o nierozpoznaniu przez Sąd wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Kwestia prawa pomocy - co wymaga podkreślenia - w zakresie dotyczącym zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, została już prawomocnie rozstrzygnięta. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego 28 grudnia 2004 r., sygn. akt I FZ 509/04, oddalił zażalenie Skarżącego na postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego 10 sierpnia 2004 r., oddalające jego wniosek w tym zakresie. Innych wniosków w tej kwestii Strona nie składała.
Reasumując, brak jest więc podstaw by twierdzić, że WSA powinien był odstąpić od wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, ze względu na zwolnienie z tego obowiązku, jeśli ono nie przysługiwało albo, że miał obowiązek uprzedniego rozpatrzenia kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, skoro takowego nie złożono.
Powyższe powoduje, że zażalenie i zawarte w nim żądania nie zasługiwały na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.