Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 18 października 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 29/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie G.K. na postanowienie tego Sądu z 26 sierpnia 2016 r. z uwagi na brak uiszczenia wymaganego wpisu.
Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego I Wydziału z 14 września 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia wniesionego na postanowienie z 26 sierpnia 2016 r. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie skierowane zostało na adres podany przez skarżącego jako adres do doręczeń, na który uprzednio skutecznie doręczano korespondencję. Jednakże pomimo prawidłowego awizowania przesyłki 19 i 27 września 2016 r. skarżący nie podjął przedmiotowej korespondencji z placówki pocztowej. Wpis od zażalenia nie został uiszczony.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił bezzasadne odrzucenie zażalenia w sytuacji, gdy wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało mu prawidłowo doręczone, pod wskazanym adresem nie zostało pozostawione awizo dotyczące tego wezwania oraz naruszenie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") poprzez nieuwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie została uiszczona należna opłata w zakreślonym w zarządzeniu terminie. Natomiast stosownie do § 3 tego artykułu zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd.
Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji w rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie w przedmiocie uzupełnienia braków fiskalnych zażalenia została wysłana na adres podany przez skarżącego, jednakże z uwagi na niemożliwość doręczenia została złożona w placówce operatora pocztowego 19 września 2016 r. Pomimo upływu terminu i dwukrotnego awizowania przesyłka nie została podjęta, wobec czego zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. skutek doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu nastąpił 3 października 2016 r. Oznacza to, że 7-dniowy termin przewidziany do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie 10 października 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty zawarte w zażaleniu, że "awizo nie zostało pozostawione" nie znajdowały oparcia w aktach sprawy. Z koperty jak również ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdujących się w aktach sprawy (karta 143) wynika, że pierwszą próbę doręczenia przesyłki listonosz podjął 19 września 2016 r., a następnie przesyłkę pozostawił w urzędzie pocztowym. Zawiadomienie o tym fakcie pozostawił w skrzynce listowej. Świadczy o tym zarówno druk zwrotnego potwierdzenia odbioru opatrzony datą, podpisem listonosza oraz urzędową pieczęcią z datownikiem Urzędu Pocztowego. Powtórne awizowanie nastąpiło 27 września 2016 r., o czym świadczy umieszczona na kopercie pieczęć zawierająca datę oraz podpis doręczyciela. Zwrot do nadawcy nastąpił 5 października 2016 r., co również zostało potwierdzone stosowną pieczęcią i podpisem.
Tym samym nie została w żaden sposób podważona skuteczność zastosowanego trybu doręczenia zastępczego. W tych okolicznościach trafnie Sąd pierwszej instancji uznał, że ostatni dzień 7–dniowego terminu do uiszczenia wpisu przypadał na 10 października 2016 r.
Argumenty podnoszone w zażaleniu nie miały wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Znajdujące się w aktach sprawy zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki poleconej w placówce pocztowej w oddawczej skrzynce pocztowej (skrzynce listowej) są dokumentem urzędowym i stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Strona, chcąc udowodnić okoliczność przeciwną od wynikającej z dokumentu urzędowego, powinna przedstawić na to dowód.
Podsumowując należy przyjąć, że skarżącemu skutecznie i prawidłowo zostało doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia. Z uwagi, iż nie dokonał on w wyznaczonym terminie tej czynności, Sąd pierwszej instancji, stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. odrzucił wniesione zażalenie.
Zarzut naruszenia art. 260 P.p.s.a. również nie zasługiwał na uwzględnienie. Kwestia przyznania skarżącemu prawa pomocy była przedmiotem odrębnego postępowania. W niniejszym postępowaniu wpadkowym dotyczącym doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia i terminowości uiszczenia należnej opłaty nie mogą być rozpoznawane przesłanki odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy.
Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji