Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 września 2008 r., sygn. akt III SA/Gl 213/08, mocą którego pozostawiono wniosek Z. J. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Podstawą takiego rozstrzygnięcia był fakt, że strona, pomimo wezwania, nie nadesłała do Sądu wypełnionego formularza PPF, do czego zobowiązywał ją art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej P.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe orzeczenie, do którego załączono formularz PPF, strona podała, że przyczyną nieuzupełnienia zawartego w skardze wniosku o formularz był brak dostępu do Internetu. Ponadto strona wniosła o ponowne rozpatrzenie jej wniosku. W dalszej kolejności opisała swoją sytuację materialną i rodzinną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Jak stanowi art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, pozostawia się bez rozpoznania, co Sąd pierwszej instancji prawidłowo uczynił. Skarżący w istocie nie polemizuje z zasadnością tego orzeczenia, wnosi natomiast w zażaleniu o ponowne rozpatrzenie jego wniosku. Ponieważ tym razem został on złożony na stosownym formularzu, Sąd pierwszej instancji rozpozna go po zwrocie akt sprawy z Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.