Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania złożonego przez D. Sp. z o.o. (dalej: skarżąca lub spółka) zażalenia na odmawiające wstrzymania zaskarżonej przez nią decyzji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 509/15, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że pisma składane przez pełnomocnika skarżącej uniemożliwiają jednoznaczne stwierdzenie, czy przedłożony przez niego dokument pełnomocnictwa podpisany został przez osobę do dokonania tej czynności upoważnioną, tj. w momencie podpisania pełnomocnictwa umocowaną do reprezentowania skarżącej. Dokument pełnomocnictwa (k. 35 akt) sporządzony został w dniu 18 lutego 2015 r., natomiast z pism składanych w sprawie wynika, że w dniu 11 marca 2015 r. uiszczono opłaty należne od wniosku o wykreślenie podpisanego pod pełnomocnictwem Z. C. z KRS-u jako osoby uprawnionej do działania w imieniu spółki, z powodu rezygnacji tej osoby z pełnionej funkcji.
Jak trafnie wskazał pełnomocnik skarżącej, wpisy w rejestrze przedsiębiorców mają charakter deklaratoryjny, stąd ani data zmiany wpisu ani data złożenia wniosku o dokonanie takiej zmiany nie mogą być decydujące dla zdeterminowania daty, w której Z. C. przestał pełnić funkcję Prezesa Zarządu w skarżącej spółce. Z uwagi na to, że nieznana pozostaje dokładna data złożenia rezygnacji bądź (jeśli nie jest to ten sam dzień) dzień, od którego rezygnacja wywołała skutki prawne, i to, że występuje niewielki odstęp czasowy pomiędzy datami, co do których występuje pewność, tj. podpisaniem przez Z. C. dokumentu pełnomocnictwa (dzień 18 lutego 2015 r.) i złożeniem wniosku o jego wykreślenie z rejestru jako osoby uprawnionej do dokonywania czynności w imieniu spółki (opłacenie wniosku w dniu 11 marca 2015 r.), przy czym niewątpliwie złożenie wniosku nastąpiło po rezygnacji Z. C. z funkcji, Naczelny Sąd Administracyjny za konieczne uznał wyjaśnienie, w jakiej dacie wygasł mandat Z. C. jako członka zarządu skarżącej.
Wszelkie wątpliwości co do prawidłowości umocowania działającego w sprawie pełnomocnika powinny być usunięte, gdyż brak należytej reprezentacji stanowi jedną z przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego z powodu nieważności (por. art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Ze wskazanych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wystąpił brak formalny uniemożliwiający nadanie zażaleniu biegu, tj. brak wykazania w sposób jednoznaczny, że Z. C. był uprawniony do umocowania radcy prawnego G. F. do sporządzenia zażalenia w imieniu spółki. Wskazany brak zażalenia należy uzupełnić w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. w celu wykazania, czy działający za stronę pełnomocnik jest umocowany do wykonywania podjętych przez siebie w postępowaniu czynności procesowych, w tym przede wszystkim do sporządzenia w imieniu skarżącej zażalenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił zwrócić zażalenie sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.