Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 27 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1382/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 10 maja 2007 r. nr (...) w przedmiocie uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione.
W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że postanowieniem z 4 września 2005 r. odrzucił skargę A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 10 maja 2007 r., bowiem została ona złożona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 25 września 2007 r. z pouczeniem o przysługującym prawie i warunkach formalnych złożenia skargi kasacyjnej. Skarżący w piśmie nadanym na poczcie 24 października 2007 r., zatytułowanym "skarga kasacyjna" wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Motywując wniosek skarżący wskazał, że licząc termin brał pod uwagę tylko dni robocze. Dodatkowo podniósł, iż od 31 maja 2007 r. do 29 czerwca 2007 r. pracował poza miejscem zamieszkania.
Zdaniem WSA wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi po pierwsze nie został złożony za pośrednictwem właściwego organu, tylko bezpośrednio do Sądu, a po drugie wniosek został złożony po upływie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Termin ten biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), a w tej sytuacji Sąd uznał, iż był to dzień, w którym doręczono skarżącemu postanowienie o odrzuceniu skargi, czyli 25 września 2007 r. Upływ tego terminu zaś nastąpił 2 października 2007 r. Spóźniony wniosek o przywrócenie terminu WSA w związku z tym odrzucił na podstawie art. 88 p.p.s.a.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu przedstawienie "innych warunków" niż w piśmie doręczającym postanowienie z 4 września 2007 r. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej.
W ocenie skarżącego nie uchybił on terminowi skoro z pouczenia wynikało, iż termin do wniesienia "skargi" wynosi 30 dni, to dochował on terminu, ponieważ postanowienie otrzymał 25 września 2007 r., a pismo wysłał 24 października 2007 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wbrew zarzutom zawartym w zażaleniu skarżący został prawidłowo pouczony w piśmie z 6 września 2007 r. (doręczenie odpisu postanowienia), iż przysługuje mu skarga kasacyjna na postanowienie WSA odrzucające skargę. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi bowiem 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Skarżący w tym terminie złożył pismo i co prawda zatytułował je "skarga kasacyjna" (świadomy niedopełnienia wymogów dotyczących skargi kasacyjnej), jednak jak wynikało zarówno z treści, jak i formy pisma, stanowiło ono wniosek o przywrócenie terminu. Do jego złożenia skarżący był bowiem uprawniony niezależnie od wydania przez Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi i niezależnie od możliwości złożenia skargi kasacyjnej na takie postanowienie. Jeżeli bowiem strona nie dokonała w terminie czynności procesowej sąd stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a postanowi przywrócenie terminu. Ustawodawca określił przy tym warunki, które muszą zostać spełnione do przywrócenia terminu.
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść do sądu stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. w ciągu siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi składa się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wnioskujący powinien przy tym uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a także równocześnie z wnioskiem powinien dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Czynności związane ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie należały do toku instancji w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1382/07 i dlatego skarżący nie został o nich pouczony w piśmie z 6 października 2007 r. Sąd bowiem nie miał w tym przypadku takiego obowiązku.
Sąd pierwszej instancji zobowiązany był natomiast pouczyć skarżącego w związku z wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi o możliwości, terminie i sposobie zaskarżenia tego postanowienia. Doręczając to postanowienie Sąd ten prawidłowo pouczył skarżącego, że na postanowienie to przysługuje skarga kasacyjna, którą należy wnieść w terminie 30 dni. Nazwanie przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu skargą kasacyjną nie może powodować uznania, że w tym przypadku termin do złożenia tego wniosku wynosi nie 7 dni jak to przewiduje ustawa, a 30 dni jak to sugeruje skarżący.
Sąd pierwszej instancji słusznie więc uznał, że wniesiony przez skarżącego 24 października 2007 r. wniosek o przywrócenie terminu (zatytułowany "skarga kasacyjna") jest wnioskiem spóźnionym, podlegającym ze względu na treść art. 88 p.p.s.a. odrzuceniu.
Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.