Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1499/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił T. S. (dalej: Skarżący) wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 16 września 2022 r., wydanego w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej z 30 października 2020 r.
Wydając takie rozstrzygnięcie Sąd wyjaśnił, że objęte wnioskiem Skarżącego zaskarżone postanowienie miało charakter odmowny i nie rozstrzygało sprawy merytorycznie. Brak przymiotu wykonalności tego postanowienia uniemożliwiał wstrzymanie jego wykonania.
- 2. Pismem z 7 marca 2023 r., Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie sądowe, domagając się jego uchylenia w całości oraz wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Sądowemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 61 § 3 w zw. z art. 163 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: P.p.s.a.).
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W odniesieniu do motywów żalącego wyjaśnić należało, że przedmiotem wstrzymania wykonania aktu mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Zaskarżone skargą postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymywało w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia 20 stycznia 2022 r. wstrzymujące z urzędu w części wykonanie decyzji Dyrektora IAS z dnia 30 października 2020 r. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji wymiarowej nie jest aktem prawnym o znamionach wykonalności. Nie wynika bowiem z niego wprost obowiązek nadający się do wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji. Aktem takim jest bez wątpienia decyzja wymiarowa z dnia 30 października 2020 r., która również została zaskarżona przez Stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (sprawa o sygn. akt I SA/Gl 69/21). Jeżeli zatem żalący obecnie wskazuje, że jego celem było wstrzymanie wykonania decyzji w całości, to w postępowaniu sądowym dotyczącym kontroli tej właśnie decyzji należało wnosić o wstrzymanie wykonania decyzji w całości, w zależności od etapu sprawy, odpowiednio do Sądu pierwszej instancji lub Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Przy czym, w sytuacji wystąpienia do sądu z ponownym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Strona powinna wykazać, że doszło do zmiany okoliczności, która przemawiała za zmianą zapadłego już postanowienia sądowego w przedmiocie wstrzymania aktu.
Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 17 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 69/21 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji z dnia 30 października 2020 r. w części, nie objętej postanowieniem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia 9 lutego 2021 r. nr [...]. To jednak podnoszona przez żalącego kwestia podjęcia wobec niego czynności egzekucyjnych pomimo wstrzymania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zaskarżonej decyzji w części oraz przez Naczelnika US, wykraczała poza ramy tej sprawy wpadkowej. Wzmiankować jedynie można, że Stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia sądowego z dnia 17 stycznia 2022 r. przysługiwało zażalenie, z kolei merytoryczne wypowiedzi w zakresie poprawności postanowienia Dyrektora IAS z dnia 16 września 2022 r. utrzymującego w mocy postanowienia z dnia 20 stycznia 2022 r. w sprawie wstrzymania z urzędu w części wykonania decyzji, będą mogły być przedstawione dopiero w kontroli tego postanowienia w postępowaniu głównym sprawy.
W konsekwencji zaskarżone postanowienie sądowe o odmowie wstrzymania wykonania postanowienia w sprawie wstrzymania z urzędu wykonania decyzji odpowiadało prawu. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.