Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania złożonego przez M. C. (dalej: skarżąca) zażalenia na odmawiające przyznania jej prawa pomocy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 września 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 188/14, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł brak formalny uniemożliwiający nadanie temu pismu biegu, tj. brak pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że adwokat, który w imieniu skarżącej sporządził i wniósł zażalenie, jest umocowany do dokonania tych czynności procesowych. Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty pełnomocnictwa dla adwokata M. N., tj. pełnomocnictwo substytucyjne od adwokat E. B. (k.
92) i pełnomocnictwo udzielone mu bezpośrednio przez skarżącą (k. 153) jednoznacznie ograniczają umocowanie tego pełnomocnika – w pierwszym z tych pełnomocnictw: do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, w drugim: do złożenia w przedmiotowej sprawie skargi kasacyjnej. Z przedłożonych do akt sprawy pełnomocnictw nie wynika zatem, by adwokat M. N. był uprawniony do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 14 września 2015 r. W związku z tym zażalenie to obarczone jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie mu prawidłowego biegu. Wskazany brak zażalenia należy uzupełnić w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 37 § 1 p.p.s.a. w celu wykazania, czy działający za stronę pełnomocnik jest umocowany do wykonywania podjętych przez siebie w postępowaniu czynności procesowych, w tym przede wszystkim do sporządzenia w imieniu skarżącej zażalenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił zwrócić zażalenie sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.