Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21.04.2005 r., I SA/Wr 3786/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną przez "I." spółkę z o.o. w S.-W. decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia 27.09.2002 r., (...), w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2000 r., zaległości podatkowej, odsetek za zwłokę oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego. Na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Ponadto w uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że o kosztach procesu nie orzeczono wobec braku stosownego żądania strony skarżącej.
W dniu 4.07.2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło zażalenie skarżącej spółki na postanowienie w przedmiocie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zawarte w powyższym wyroku. Wskazano, że zażalenie dotyczy postanowienia Sądu o braku zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz Strony skarżącej, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z czym wniesiono o zasądzenie kosztów w wysokości prawem przepisanych oraz o zasądzenie na rzecz Strony kosztów tytułem zastępstwa, w przedmiotowym postępowaniu zażaleniowym.
W uzasadnieniu wskazano, że spółka, wnosząc za pośrednictwem pełnomocnika, skargę na przedmiotową decyzję wniosła o uchylenie skarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów procesu. Wyjaśniono, że w 2003 r. spółka udzieliła pełnomocnictwa nowemu pełnomocnikowi, doradcy podatkowemu, który reprezentował ją przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Wskazano, że pełnomocnik ten reprezentował podatniczkę w trzech jej sprawach I SA/Wr 3786, I SA/Wr 781/03 oraz I SA/Wr 782/03, które podlegały łącznemu rozpoznaniu ze względu na tożsamy stan faktyczny. Zauważono, że w trakcie wystąpienia pełnomocnika przed Sądem, wniesiono zarówno o uchylenie zaskarżonych decyzji jak i o zasądzenie we wszystkich trzech sprawach, zwrotu kosztów postępowania, co powinno zostać zaprotokołowane. Wskazano, że w pozostałych dwóch sprawach uwzględniono wniosek strony o zwrot kosztów. W związku z tym strona podniosłą, że zgodnie z pierwotną wersją skargi oraz wnioskami wyrażonymi do protokołu, zasądzenie kosztów postępowania powinno mieć również miejsce w przedmiotowej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu niniejszej sprawy stwierdził, co następuje
Zażalenie jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega odrzuceniu. Zauważyć bowiem trzeba, że zgodnie z treścią przepisu art. 194 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługują na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, które enumeratywnie wymienione zostały w punktach 1-10 tego przepisu.
Przytoczona redakcja art. 194 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozwala zatem wyprowadzić wniosek, iż warunkiem koniecznym zaskarżenia postanowienia - podobnie zresztą jak i wyroku, a to z racji na treść art. 173 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - jest podjęcie przez Sąd stosownego orzeczenia, które z mocy prawa podlega zaskarżeniu. W konsekwencji tego brak takiego orzeczenia powoduje, iż nie istnieje materia, którą można by było zaskarżyć. W takiej sytuacji, tj. w przypadku nie podjęcia przez Sąd stosownego orzeczenia, brak jest bowiem przedmiotu, który upoważniałby stronę do uruchomienia postępowania odwoławczego w oparciu o przepisy Działu IV Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Innymi słowy stwierdzić należy, że w świetle art. 194 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi bezprzedmiotowymi, a przez to niedopuszczalnymi, są takie zażalenia, które wniesione zostały w sytuacji, gdy nie podjęte zostało postanowienie, które mogłoby stanowić przedmiot zaskarżenia.
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności niniejszej sprawy zauważyć trzeba, że w wyroku z dnia 21 kwietnia 2005 r. Sąd nie zamieścił rozstrzygnięcia o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego. Powody, dla których tak uczynił wyjaśnił przy tym w uzasadnieniu wyroku. Zawarte tam stwierdzenia mają wszakże wartość li tylko i wyłącznie informacyjną. Żadną też miarą nie mogą one być traktowane za orzeczenie podlegające zaskarżeniu. Stąd też wniesione zażalenie uznać należy za niedopuszczalne z przyczyn, o których wyżej była mowa.
Równocześnie zauważyć trzeba, że skoro strona skarżąca uważa, iż należy się jej zwrot kosztów postępowania to przedstawiony wyżej stan rzeczy trwać będzie dopóki nie wywoła orzeczenia Sądu w tej materii, do czego Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznaje jej odpowiednie instrumenty prawne /vide: art. 157 bądź art. 224/.
Uwaga ta nie zmienia jednak faktu, iż wniesione w sprawie zażalenie, wobec braku orzeczenia o kosztach sądowych, jest bezprzedmiotowe a przez to niedopuszczalne.
Kierując się zatem powyższymi względami Naczelny Sąd Administracyjny działając z mocy art. 197 par. 2 zw. z art. 178, art. 180 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.