Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania złożonego przez M. C. (dalej: skarżąca) zażalenia na odmawiające przyznania jej prawa pomocy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 września 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 189/14, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł brak formalny uniemożliwiający nadanie temu pismu biegu, tj. brak pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że adwokat, który w imieniu skarżącej sporządził i wniósł zażalenie, jest umocowany do dokonania tych czynności procesowych. Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty pełnomocnictwa dla adwokata M. N., tj. pełnomocnictwa substytucyjne od adwokat E. B., z dnia 29 września 2014 r. (k.
95) i z dnia 1 listopada 2014 r. (k. 154), jak i pełnomocnictwo udzielone mu bezpośrednio przez skarżącą (k. 170), nie pozwalają na stwierdzenie, czy jest on umocowany do wniesienia w imieniu skarżącej przedmiotowego zażalenia. Pierwsze ze wskazanych pełnomocnictw jednoznacznie ogranicza umocowanie pełnomocnika substytucyjnego do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Drugie z tych pełnomocnictw, mimo pewnych wątpliwości interpretacyjnych (nie wiadomo, czy zawarte tam sformułowanie "do zastępowania mojej osoby przed tut. Sądem" dotyczy sądu pierwszej instancji czy Naczelnego Sądu Administracyjnego) nie może uprawniać do złożenia zażalenia, gdyż adwokat E. B. została umocowana (por. k. 155) jedynie do skierowania skargi i skargi kasacyjnej w sprawie, a skoro jej umocowanie nie obejmuje wnoszenia zażaleń, również ustanowiony przez nią substytut takiej czynności procesowej nie może skutecznie dokonać. Z kolei trzeci z wymienionych dokumentów pełnomocnictwa uprawnia adwokata M. N. wyłącznie do złożenia w przedmiotowej sprawie skargi kasacyjnej. Z przedłożonych do akt sprawy pełnomocnictw nie wynika zatem, by adwokat M. N. był uprawniony do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 14 września 2015 r. W związku z tym zażalenie to obarczone jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie mu prawidłowego biegu. Wskazany brak zażalenia należy uzupełnić w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 37 § 1 p.p.s.a. w celu wykazania, czy działający za stronę pełnomocnik jest umocowany do wykonywania podjętych przez siebie w postępowaniu czynności procesowych, w tym przede wszystkim do sporządzenia w imieniu skarżącej zażalenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił zwrócić zażalenie sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.