Uzasadnienie
1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji
Postanowieniem z dnia 7 września 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 1280/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 maja 2015 r.
Sąd pierwszej instancji podejmując takie rozstrzygnięcie zauważył, że skarżący w treści skargi ograniczył się do ogólnego stwierdzenia, że znajduje się obecnie w trudnej sytuacji życiowej, co spowodowały ciążące na nim zobowiązania, ma kłopoty zdrowotne, konflikty rodzinne, z tego tytułu jest obciążony dodatkowymi zobowiązaniami. Jednak nie poparł tej oceny konkretnymi dowodami, w żaden sposób nie uzasadnił, że wykonanie decyzji przerasta możliwości zapłaty jej przez skarżącego. Skarżący zatem nie wykazał, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub, że skutki będą trudne do odwrócenia.
2. W zażaleniu na powyższe postanowienie, zaskarżając powyższe orzeczenie w całości, zarzucono naruszenie art. 63 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.).
W uzasadnieniu stwierdzono, że: - sama skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej jest uzasadniona; najbliższe otoczenie otoczyło skarżącego nieufnością, trudno zatem aby mógł powołać świadków na podnoszone okoliczności; - Sąd rejonowy przyznał jego małżonce alimenty w kwocie 1.500 zł; wykonanie decyzji zanim Sąd rozpozna skargę pociągnie dla skarżącego trudne skutki.
Do zażalenia załączono kopie wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt [...].
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 u.p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, dostępne w bazie internetowej CBOIS: z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04,).
Ponadto, twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188).
W sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarżący nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierał argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością przyznania skarżącemu ochrony tymczasowej.
Odnosząc się do zarzutów zażalenia wskazać należy, że art. 61 § 3 u.p.p.s.a. został prawidłowo zastosowany. Skarżący nie wykazał bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować następstwo którejkolwiek z przesłanek, wymienionych w powołanym przepisie. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie pełnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Tymczasem żalący nie powołał żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że potencjalna egzekucja należności podatkowych doprowadzi w jego sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia, czy też będzie skutkować powstaniem znacznej szkody. Strona ponownie zawarła ogólnikowe twierdzenia sprowadzające się do tych ujętych we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do zażalenia nie załączono, poza kopią wyroku w świetle którego skarżący zobowiązany jest do płacenia na rzecz żony alimentów, żadnych dokumentów mogących uprawdopodobnić spełnienie w sprawie przesłanek z art. 61 § 3 u.p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.