Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 marca 2013 r. (data wpływu do Sądu – 8 kwietnia 2013 r.) M. B. (dalej: "strona", "skarżący") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 25 stycznia 2013 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe S. sp. z o.o. z siedzibą w G. W przedmiotowym piśmie skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt: I SA/Gd 472/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W pisemnych motywach rozstrzygnięcia stwierdził, że złożony w sprawie wniosek nie został uzasadniony. Z tego powodu uznał, że skarżący nie wskazał na możliwość zaistnienia okoliczności wymienionych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), tj. na potencjalne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pismem z dnia 31 maja 2013 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia.
Wyrokiem z 19 czerwca 2013 r., sygn. akt: I SA/Gd 472/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej oraz określił, że nie może być ona wykonana.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją zawartą w art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Stosownie z kolei do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że postępowanie wszczęte na skutek zażalenia wniesionego na postanowienie Sądu pierwszej instancji w sprawie wstrzymania aktu lub czynności staje się - po wydaniu przez ten Sąd wyroku – w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. bezprzedmiotowe.
Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 czerwca 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 25 stycznia 2013 r. oraz określił, że rozstrzygnięcie to nie może być wykonane, zatem za niedopuszczalne uznać należy, by Naczelny Sąd Administracyjny wypowiadał się w postępowaniu wpadkowym w kwestii, która została uprzednio przesądzona w zaskarżonym do tego Sądu orzeczeniu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że ocena wniosku strony o wstrzymanie wykonania decyzji, która już nie istnieje w obrocie prawnym jest niemożliwa, a zatem niniejsze postępowanie uznać należy – zdaniem NSA – za bezprzedmiotowe.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 61 § 6 oraz 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji