Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 14 października 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 485/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), odrzucił skargę K.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z 21 lipca 2014 roku, w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I kwartał 2011 r.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że decyzję organu podatkowego doręczono 27 lipca 2015 r. skarżącemu pod wskazanym przez niego adresem do doręczeń. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości i trybie zaskarżenia. Skarżący wniósł skargę na ww. decyzję, nadając ją w urzędzie pocztowym 2 września 2015 r., a zatem po upływie wskazanego w pouczeniu terminu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i zarzucił, że nie dokonano wnikliwej analizy jego sytuacji życiowej. Wskazał, że z uwagi na wcześniejsze przebywanie poza granicami kraju przesyłkę zawierającą decyzję organu podatkowego otrzymał dopiero 3 sierpnia 2015 r. i od tej daty należało liczyć termin na wniesienie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarga strony została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia wynikającego z art. 53 § 1 P.p.s.a. i prawidłowo postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika bezsprzecznie, że wskazaną powyżej decyzję doręczono skarżącemu 27 lipca 2015 r., a zatem termin do jej zaskarżenia upłynął 26 sierpnia 2015 r. Skarga wniesiona 2 września 2015 r. została więc złożona po upływie terminu wynikającego z art. 53 § 1 P.p.s.a.
Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu, że Sąd pierwszej instancji nie dokonał wnikliwej analizy sytuacji życiowej skarżącego należy zauważyć, że skarżący nie przedstawił dowodów potwierdzających jego twierdzenia, ani nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w którym to mógł przedstawić okoliczności usprawiedliwiające, w jego ocenie, złożenie skargi po upływie ustawowego terminu.
Wobec bezzasadności zarzutów zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.