Uzasadnienie
Wyrokiem z 29 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1629/12, wydanym w następstwie skargi o wznowienie postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zmienił swój wyrok z 20 maja 2011 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1892/10 w ten sposób, że uchylił zaskarżoną przez Zakład "W." sp. z o. o. w B. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 20 maja 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług i stwierdzając, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Pismem z 22 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uzupełnienie ww. wyroku co do zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wskazał, że sąd uwzględnił skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 20 maja 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 1892/10, lecz nie orzekł stosownie do art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") o zwrocie kosztów postępowania, choć taki wniosek zawarty był w skardze. Postanowieniem z 5 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1629/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uzupełnił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 maja 2013 r., poprzez dodanie pkt 3 o następującej treści ─ "zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżącej Z. "W." sp. z o. o. w B. kwotę 32 429 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania".
Pismem z 16 sierpnia 2013 r. pełnomocnik organu wniósł zażalenie na powyższe postanowienie o uzupełnieniu wyroku. W zażaleniu zarzucił błędne podwyższenie wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, niezasadne orzeczenie o kosztach pierwotnego postępowania przed sądem pierwszej instancji (III SA/Gl 1892/10) oraz bezpodstawne zastosowanie, jako podstawy prawnej § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej: "rozporządzenie").
W postanowieniu z 23 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że zarzuty te zasługują na uwzględnienie, zasądzając od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżącej kwotę 12 278 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W zażaleniu na ww. postanowienie skarżąca wniosła o zmianę w zakresie zasądzonej na rzecz skarżącej kwoty zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że w jej ocenie zwrot kosztów postępowania winien obejmować również wpis od skargi, koszty wynagrodzenia pełnomocnika oraz opłatę skarbową w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 20 maja 2011 r., którego dotyczyła skarga o wznowienie postępowania. Argumentowała, że skoro sąd pierwszej instancji, po wznowieniu postępowania, uwzględnił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 20 maja 2010 r., a skarga ta zawierała wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego, to zgodnie z art. 200 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
W odpowiedzi na zażalenie, organ wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawową regułę orzekania o kosztach w sprawach sądowoadministracyjnych wyraża art. 199 p.p.s.a., który stanowi, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepis art. 200 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Natomiast art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Katalog ten jest katalogiem zamkniętym. Stosownie do art. 282. § 1. sąd rozpoznaje sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia. Na podstawie art. 282. § 2 w razie uwzględnienia skargi sąd może zmienić zaskarżone orzeczenie (np. zmienić wyrok oddalający skargę i uchylić zaskarżony akt organu administracji publicznej), bądź uchylić zaskarżone orzeczenie i w zależności od ustaleń skargę do sądu administracyjnego odrzucić (np. gdy skarga była niedopuszczalna) lub umorzyć postępowanie (podobnie B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne..., 2004, s. 479).
W niniejszej sprawie, wyrokiem z 29 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1629/12, sąd zmienił wyrok z 20 maja 2011 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1892/10 w ten sposób, że uchylił zaskarżoną przez Z. "W." Sp. z o. o. w B. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 20 maja 2010 r., nie orzekając o kosztach postępowania. Wyrok należało zatem, zgodnie z wnioskiem pełnomocnika skarżącej, uzupełnić na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to, czy w postępowaniu wznowieniowym zwrot kosztów postępowania winien obejmować oprócz kosztów postępowania wznowieniowego koszty związane ze sprawą "pierwotną".
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przepis art. 200 p.p.s.a. przewiduje odpowiedzialność finansową organu względem skarżącego za wynik postępowania na zasadzie rezultatu. Jak wskazano na wstępie, w postępowaniu wznowieniowym sąd pierwszej instancji uwzględnił skargę zmieniając zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że uchylił zaskarżoną decyzję, tak więc rezultat przedmiotowego postępowania okazał się korzystny dla strony. Ponadto należny wskazać, że skarga zawierała wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego, skarżący był reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, uiścił należny wpis od skargi i opłacił pełnomocnictwo.
Biorąc pod uwagę powyższe sąd stwierdza, że stronie należny był zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw zarówno w postępowaniu pierwotnym, jak i wznowieniowym. Na wysokość tych kosztów powinien złożyć się wpis od skargi uiszczony przez skarżącą w sprawie III SA/Gl 1892/11 w kwocie 10 122 zł, koszty wynagrodzenia radcy prawnego w kwocie 7 200 zł wynikającej z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Ponadto, wpis od skargi uiszczony przez skarżącą w niniejszej sprawie w kwocie 5 061 zł, koszty wynagrodzenia radcy prawnego w kwocie 7 200 zł wynikającej z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.
Z tych względów, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.