Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił sprzeciw T. M. na postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 września 2013 r.
Sąd I instancji wskazał, że ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 września 2013 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o przysługującym skarżącemu środku zaskarżenia, została doręczona skarżącemu w dniu 17 września 2013 r. Tym samym siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od ww. postanowienia upłynął zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej jako P.p.s.a. w dniu 24 września 2013 r. Z akt sprawy wynika tymczasem, że skarżący wniósł sprzeciw do Sądu i instancji w dniu 25 września 2013 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wskazał, że w dniach od 22 do 24 września 2013 r. przebywał poza miejscem zamieszkania w związku ze śmiercią dziadka. W tym czasie zajmował się organizacją pogrzebu i z tego względu nastąpiło opóźnienie we wniesieniu sprzeciwu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z dyspozycją art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. na wydane na posiedzeniu niejawnym postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia.
W przedmiotowej sprawie odpis postanowienia z dnia 12 września 2013 r., doręczono skarżącemu w dniu 17 września 2013 r. W związku z powyższym, jak słusznie stwierdził Sąd I instancji, siedmiodniowy termin do wniesienia środka zaskarżenia minął w dniu 24 września 2013 r. Tymczasem skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w dniu 25 września 2013 r., a więc po upływie przewidzianego prawem terminu.
W tym stanie sprawy uznać należało, że złożenie sprzeciwu nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Przywołując treść art. 259 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którą sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, należało orzec, iż postanowienie Sądu I instancji zostało wydane zgodnie z prawem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.