Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 października 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 259/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił M. S. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 16 grudnia 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2010 r.
Sąd I instancji wskazał, że ze znajdującej się w aktach sprawy przesyłki pocztowej zwróconej do nadawcy jako niepodjętej w terminie wyraźnie wynika, że z powodu niemożności doręczenia adresatowi w dniu 28 lutego 2014 r. przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w urzędzie pocztowym, a zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Na przedmiotowej przesyłce widnieje również adnotacja o powtórnym awizowaniu w dniu 10 marca 2014 r., a także informacja o zwrocie przesyłki w dniu 18 marca 2014 r. jako niepodjętej w terminie.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd I instancji wskazał, że nie podstaw do kwestionowania prawidłowości doręczenia zastępczego przesyłki, a skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Podkreślił, że nie może ponosić ujemnych konsekwencji procesowych na skutek niewłaściwych działań urzędu pocztowego.
Skarżący prowadzi działalność gospodarczą i nie może przez cały dzień przebywać w miejscu zamieszkania w oczekiwaniu na przesyłki pocztowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 86 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.
Z unormowań z art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy (postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2014 r. sygn. akt II FZ 23/14 dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wskazać przy tym należy, że instytucja przywrócenia terminu jest stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa
W świetle przedstawionych uwag stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący powoływał się na nieprawidłowości w działaniu operatora pocztowego w doręczaniu korespondencji, tj. na okoliczność, że zawiadomienie o awizowaniu przesyłki z Sądu I instancji nie zostało umieszczone we właściwej oddawczej skrzynce pocztowej. Strona nie przedłożyła jednak żadnych dowodów wskazujących na błędy operatora pocztowego.
Ponadto jak słusznie wskazał Sąd I instancji ze znajdującej się w aktach sprawy przesyłki pocztowej wynika, że z powodu niemożności doręczenia adresatowi w dniu 28 lutego 2014 r. przesyłki pozostawiono ją na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym. Nie ma zatem żadnych podstaw w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, aby przyjmować, że w sprawie doszło do naruszenia art. 73 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji