Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Go 52/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił Z. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Sąd zaznaczył, że wniosek strony o przyznanie prawa pomocy winien być rozpatrzony z uwzględnieniem dyspozycji art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), tj. jako wniosek o zmianę postanowienia WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 kwietnia 2013 r. wydanego w przedmiocie prawa pomocy. Sąd porównując sytuację skarżącego przedstawioną w ponownie złożonym wniosku uznał, że nie uległa ona zmianie w sposób, który uzasadniałby zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych. Zdaniem Sądu I instancji, z zawartych w rozpoznawanym wniosku oświadczeń skarżącego wynika, że jego miesięczne dochody wzrosły do kwoty 5.354 zł, choć wzrosły także obciążenia z tytułu spłaty kredytów (o około 200 zł) lecz obniżyły się o 50 zł koszty dojazdu do pracy.
Sąd podkreślił, że na obecnym etapie, kosztem sądowym o zwolnienie z którego skarżący wnosi jest wpis od zażalenia złożonego 8 sierpnia 2013 r., który wynosi 100 zł. Dalej Sąd wskazał, że co prawda skarżący nie posiada oszczędności i jest zadłużony jednakże spłaca swoje zobowiązania na bieżąco. We wniosku o przyznanie prawa pomocy uwzględnił wszystkie swoje wydatki, które w zestawieniu z osiąganymi przez niego dochodami pozwalają przyjąć, że jest on w stanie ponieść koszty sądowe związane ze złożonym zażaleniem, bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym.
W złożonym zażaleniu skarżący wskazał, że prowadzi liczne postępowania sądowe i nie jest wykluczone, że koszty z nimi związane znacznie przekroczą kwotę 100 zł, którą zobowiązany jest zapłacić na tym etapie postępowania. Ponownie podkreślił, że na skutek choroby nie jest w stanie wykorzystać w pełni swoich możliwości zarobkowych, zaś jego obecna sytuacja uniemożliwia pokrycie mu należnych kosztów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomnieć należy, że strona skarżąca składała już uprzednio wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Go 52/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w oparciu o przedstawione przez stronę informacje, odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. Ocena sytuacji majątkowej strony, zawarta w tymże orzeczeniu Sąd I instancji była następnie przedmiotem kontroli instancyjnej, w toku której Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt I FZ 294/13 oddalił zażalenie strony skarżącej.
W tej sytuacji zasadnie Sąd I instancji rozpoznał kolejny wniosek strony z uwzględnieniem treści art. 165 P.p.s.a., który stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Lektura zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uwzględnił wymienioną regulację, wskazując, że ponowne rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na takie okoliczności, które powstały później i w sposób zasadniczy zmieniają sytuację strony. Sąd I instancji zasadnie przyjął, że okoliczności przedstawione w nowym wniosku nie odbiegają w sposób zasadniczy od tych, który były już przedmiotem analizy we wcześniejszej fazie postępowania. Badając okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą w złożonym ponownie wniosku, stwierdzić za Sądem I instancji trzeba, że sytuacja majątkowa strony skarżącej nie uległa zmianie w stopniu uzasadniającym zmianę postanowienia z dnia 22 kwietnia 2013 r.
Raz jeszcze należy podkreślić, że jedynym faktycznym kosztem postępowania, jaki w chwili obecnej musi ponieść strona, nawet z uwzględnieniem pozostałych postępowań prowadzonych z jej udziałem, jest kwota 100 zł należna tytułem wpisu od zażalenia na postanowienie odrzucające wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe nie można nie zgodzić się ze stanowiskiem przedstawionym przez Sąd I instancji, że mimo iż sytuacja finansowa skarżącego jest trudna, to jednak pozwala na przyjęcie, że skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe, tj. kwotę wpisu w wysokości 100 zł związaną ze złożonym zażaleniem, bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.