Uzasadnienie
- 1. Postanowieniem z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 960/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi.
- 2. Jak wynika z treści zaskarżonego orzeczenia skarżąca wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie (w dniach 21 i 29 lipca 2014 r.) nie uiściła wpisu od skargi. W tej sytuacji postanowieniem z 4 września 2014 r., doręczonym w dniu 25 września 2014 r., Sąd odrzucił skargę.
Pismem datowanym na 2 października 2014 r. i tego samego dnia złożonym w urzędzie pocztowym, skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, jednocześnie uiszczając wymaganą opłatę. W uzasadnieniu powołała się na fakt, że w okresie biegu terminu przewidzianego na odbiór korespondencji przebywała na zwolnieniu lekarskim. Ponadto zawoziła swojego męża na rehabilitację. Skarżąca nie mogła podjąć korespondencji skierowanej do niej w miejscu zamieszkania; nie otrzymała zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej.
Sąd pierwszej instancji odmawiając przywrócenia terminu stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Sąd zauważył, że ze zwrotnego potwierdzenie odbioru odpisu zarządzenia z 14 lipca 2014 r. wynikało, że dwukrotnie podjęto próby doręczenia przesyłki, tj. w dniach 21 lipca 2014 r. i 29 lipca 2014 r., przy czym zawiadomienie w tym przedmiocie umieszczono w drzwiach mieszkania adresata. Takie zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane i sporządzone przez pracownika placówki pocztowej, stanowi dokument urzędowy, tym samym przyjąć należało domniemanie zgodności jego treści ze stanem faktycznym. Skarżąca, według Sądu, nie obaliła tego domniemania.
- 3. W zażaleniu na powyższe orzeczenie wniesiono: o zmianę zaskarżonego orzeczenia, ewentualnie jego uchylenie; o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania skarżącej oraz jej małżonka. W uzasadnieniu zażalenia wyjaśniono, że skarżąca przebywała na zwolnieniu lekarskim z uwagi na wypadek i musiała zawozić chorego męża na rehabilitację. Nie mogła się zapoznać z zawiadomieniami, gdyż takie nigdy nie zostały doręczone, zaś w terminie awizowania przesyłki przebywała na rehabilitacji po za miejscem zamieszkania.
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie zaś z przepisem art. 87 § 2 u.p.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Nie można zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy. Wprawdzie, jak to słusznie stwierdzono w zaskarżonym postanowieniu, skarżąca nie obaliła domniemania doręczenia przesyłki to godzi się zauważyć pozostałe okoliczności, które mogły wpłynął na uchybienie przez skarżącą terminu. Wnioskująca wyjaśniła, że w czasie awizowania przesyłki przebywała poza miejscem zamieszkania, gdyż zawoziła męża na rehabilitację kręgosłupa. Okoliczność ta została potwierdzona zwolnieniami lekarskim przedłożonymi do akt spraw zainicjowanych przez męża skarżącej. W tym stanie rzeczy zgodzić się należy, że skarżąca mogła się nie dowiedzieć o pozostawionym jej awizie, które według ustaleń Sądu pierwszej instancji, pozostawiono w drzwiach mieszkania.
Skarżąca o toczącym się postępowaniu dowiedziała się w dniu 25 września 2014 r., kiedy to odebrała postanowienie o odrzuceniu skargi. O przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, skarżąca wniosła pismem datowanym na 2 października 2014 r. i tego samego dnia złożonym w urzędzie pocztowym, jednocześnie uiszczając wymaganą opłatę. Tym samym strona wypełniła pozostałe przesłanki z art. 87 u.p.p.s.a., tj. wniosek złożono w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz z wnioskiem dokonano czynności, której nie dokonano w terminie.
Oceniając powyższe argumenty Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze fakt, że uprawdopodobnienie nie jest pojęciem tożsamym z udowodnieniem braku winy, ma ono bowiem na celu, jedynie uwiarygodnienie przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.