Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 22 września 2008 r., sygn. akt III SA/GL 801/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną "E." Sp. z o.o. w K. od postanowienia tegoż Sądu z 21 lipca 2008 r., sygn. akt III SA/GL 801/08 odrzucającego skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z 29 kwietnia 2008 r. nr... w przedmiocie podatku akcyzowego.
W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że organ odwoławczy swoją decyzją uchylił decyzję pierwszoinstancyjną określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Decyzja organu drugiej instancji nie określała wysokości zobowiązania podatkowego, dlatego nie można było określić wartości przedmiotu zaskarżenia. WSA uznał zatem, że od skargi należny był stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w wysokości 500 zł, a zatem od skargi kasacyjnej strona winna była zgodnie z § 3 cytowanego rozporządzenia uiścić wpis w wysokości 250 zł (połowa wpisu od skargi).
Spółka była reprezentowana w postępowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego. Wobec nieuiszczenia przez niego wpisu stałego od skargi w terminie do jej wniesienia, WSA skargę odrzucił, następnie zaś wobec nieuiszczenia wpisu stałego od skargi kasacyjnej w terminie do jej wniesienia, WSA odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 221 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
W zażaleniu na postanowienie z 22 września 2008 r. spółka wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że wartość przedmiotu sporu była w niniejszej sprawie określona - była nią domniemana wartość zobowiązania podatkowego, zatem niesłuszne było uznanie przez WSA, że skarżąca miała obowiązek uiścić wpis stały od skargi, a następnie od skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość wpisów określono natomiast w cytowanym rozporządzeniu Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. Stosownie do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego była decyzja kasacyjna wydana na podstawie art. 233 § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. z 2005 r. Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w której organ odwoławczy de facto nie odnosił się do meritum sprawy poprzez określenie zobowiązania podatkowego, ale uchylił decyzję organu pierwszej instancji, która zobowiązanie to określała i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Związek z należnością pieniężną określoną w decyzji organu pierwszej instancji jest zatem tylko pośredni.
Kwestia wpisu od skargi na decyzję kasacyjną była wielokrotnie przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, których konsekwencją było przyjęcie poglądu, iż wpis od skargi na decyzję, o której mowa w art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, jest wpisem stałym, określanym na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. (vide postanowienie z 4 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 58/05, ONSAiWSA 2005/6/118; postanowienie z 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FZ 168/07, ONSAiWSA 2008/1/11).
Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący niniejszą sprawę w pełni podziela ten pogląd. Wobec tego należy uznać, że słusznie Sąd pierwszej instancji przyjął, że wpisem od skargi kasacyjnej w tej sprawie będzie wpis stały w wysokości 250 zł, określony na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 w związku z § 3 cytowanego rozporządzenia, a wobec jego nieuiszczenia przez profesjonalnego pełnomocnika w wymaganym terminie, nieopłacona skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na podstawie art. 221 p.p.s.a.
Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.