Uzasadnienie
- 1. Postanowieniem z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 963/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu skarżącemu do uiszczenia wpisu od skargi.
- 2. Jak wynika z treści zaskarżonego orzeczenia skarżący wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie (w dniach 21 i 29 lipca 2014 r.) nie uiścił wpisu od skargi. W tej sytuacji postanowieniem z 4 września 2014 r., doręczonym w dniu 25 września 2014 r., Sąd odrzucił skargę.
Pismem datowanym na 2 października 2014 r. i tego samego dnia złożonym w urzędzie pocztowym, skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, jednocześnie uiszczając wymaganą opłatę. W uzasadnieniu powołał się na fakt, że w okresie biegu terminu przewidzianego na odbiór korespondencji przebywał na zwolnieniu lekarskim. Skarżący nie mógł podjąć korespondencji skierowanej do niej w miejscu zamieszkania; nie otrzymał zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej.
Sąd pierwszej instancji odmawiając przywrócenia terminu stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Sąd zauważył, że ze zwrotnego potwierdzenie odbioru odpisu zarządzenia z 14 lipca 2014 r. wynikało, że dwukrotnie podjęto próby doręczenia przesyłki, tj. w dniach 21 lipca 2014 r. i 29 lipca 2014 r., przy czym zawiadomienie w tym przedmiocie umieszczono w drzwiach mieszkania adresata. Takie zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane i sporządzone przez pracownika placówki pocztowej, stanowi dokument urzędowy, tym samym przyjąć należało domniemanie zgodności jego treści ze stanem faktycznym. Skarżący, według Sądu, nie obalił tego domniemania.
- 3. W zażaleniu na powyższe orzeczenie wniesiono: o zmianę zaskarżonego orzeczenia, ewentualnie jego uchylenie; o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania skarżącego oraz jego małżonki. W uzasadnieniu zażalenia wyjaśniono, że skarżący nie mógł się zapoznać z zawiadomieniami, gdyż takie nigdy nie zostały mu doręczone. Skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu kłopotów z kręgosłupem i w terminie awizowania przesyłki przebywał na rehabilitacji po za miejscem zamieszkania.
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie zaś z przepisem art. 87 § 2 u.p.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Nie można zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy. Wprawdzie, jak to słusznie stwierdzono w zaskarżonym postanowieniu, skarżący nie obalił domniemania doręczenia przesyłki to godzi się zauważyć pozostałe okoliczności, które mogły wpłynął na uchybienie przez skarżącego terminu. Wnioskujący wyjaśnił, że w czasie awizowania przesyłki przebywał poza miejscem zamieszkania z uwagi na rehabilitację kręgosłupa. Okoliczność tę potwierdził zwolnieniem lekarskim. W tym stanie rzeczy zgodzić się należy, że skarżący mógł się nie dowiedzieć o pozostawionym mu awizie, które według ustaleń Sądu pierwszej instancji, pozostawiono w drzwiach mieszkania.
Skarżący o toczącym się postępowaniu dowiedział się w dniu 25 września 2014 r., kiedy to małżonka skarżącego (będąca stroną skarżącą w innych sprawach zawisłych przed tutejszym Sądem) odebrała postanowienie o odrzuceniu skargi. O przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, skarżący wniósł pismem datowanym na 2 października 2014 r. i tego samego dnia złożonym w urzędzie pocztowym, jednocześnie uiszczając wymaganą opłatę. Tym samym strona wypełniła pozostałe przesłanki z art. 87 u.p.p.s.a., tj. wniosek złożono w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz z wnioskiem dokonano czynności, której nie dokonano w terminie.
Oceniając powyższe argumenty Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze fakt, że uprawdopodobnienie nie jest pojęciem tożsamym z udowodnieniem braku winy, ma ono bowiem na celu, jedynie uwiarygodnienie przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.