Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 955/08, wezwano pełnomocnika reprezentującego skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku WSA z dnia 3 października 2008 r. w sprawie ze skargi B. S. na decyzje Izby Skarbowej w K. z dnia 22 listopada 2000 r. o nr od [...] do [...] w kwocie 2.037 zł.
Skarżący w dniu 30 grudnia 2008 r. uiścił wpis w wymaganej kwocie.
Jednocześnie pismem z dnia 2 stycznia 2009 r. strona zaskarżyła przedmiotowe zarządzenie, zarzucając mu naruszenie § 1 pkt 3 oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2003, Nr 221, poz. 2193) oraz wniosła o jego zmianę poprzez ustalenie wysokości wpisu sądowego w kwocie 750 zł i zwrot nadpłaconego wpisu na rachunek bankowy skarżącego.
W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik stwierdził, że wysokość wpisu została ustalona nieprawidłowo oraz wyjaśnił, że bezsporną okolicznością jest to, że wysokość należności pieniężnej objętej wskazaną skargą kasacyjną wynosi 55.521 zł i stanowi to wartość przedmiotu zaskarżenia. W związku z powyższym podniósł, że zgodnie z § 1 pkt 3 oraz § 3 przedmiotowego rozporządzenia w niniejszej sprawie, wpis od złożonej skargi kasacyjnej winien wynosić 750 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie NSA pragnie wyjaśnić, że o zagadnieniu kosztów sądowych, w tym także o wpisie sądowym, szczegółowo traktuje Oddział 1 pt. "Przepisy ogólne" i Oddział 2 pt. "Wpis" - Rozdziału 2 zatytułowanego "Koszty sądowe" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej jako "P.p.s.a."). Wykładnia zawartych w tym rozdziale przepisów prowadzi do następujących wniosków. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 P.p.s.a.). Pismami, o których mowa w tym przepisie są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o ile ustawa nie stanowi inaczej (art. 214 § 1 P.p.s.a.), a opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (219 § 1 P.p.s.a.).
Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nieopłaconej skargi kasacyjnej przewodniczący wzywa wnoszącego ją, aby pod rygorem odrzucenia jej przez sąd, uiścił opłatę w terminie 7-dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 w zw. z § 3 P.p.s.a.).
Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w pozostałych sprawach należny jest wpis stały (art. 231 P.p.s.a.). Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 P.p.s.a.). Należy ją również podać w piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w każdej instancji, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłat (art. 215 § 1 P.p.s.a.).
Nadto, na mocy delegacji ustawowej, zawartej w art. 233 P.p.s.a., wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2003, Nr 221, poz. 2193, zwanego dalej "rozporządzeniem"). Zgodnie z § 1 pkt 1 tegoż rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i gdy jej wysokość nie przekracza 10.000 zł - wynosi 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Przy czym stosownie do § 3 wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
Na tle powyższych uwag należy stwierdzić, że zażalenie jest niezasadne, a podnoszone w nim kwestie nie zasługują na uwzględnienie.
Z akt sprawy wynika, że strona wnosząc skargę kasacyjnej nie uiściła stosownej opłaty, tj. wpisu sądowego, wobec czego Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał stronę na podstawie art. 220 § 1 i 3 oraz stosownie do § 3 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 233 P.p.s.a., do opłacenia składanego środka zaskarżenia, tj. do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 2.037 zł.
NSA podziela w pełni stanowisko przyjęte za podstawę zaskarżonego zarządzenia, a zaprezentowane także w postanowieniu NSA z dnia 26 października 2004 r. sygn. akt II FZ 313/04 (niepublik.) (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, wyd. II. str. 531, pkt 4 in fine), że połączenie na podstawie art. 111 P.p.s.a. kilku spraw ze skarg do WSA do wspólnego ich rozpoznania i rozstrzygnięcia nie ma wpływu na wysokość wpisu - w tym wpisu od skargi kasacyjnej, który powinien być wyliczony od każdej sprawy odrębnie.
Nie jest zatem słuszne, jak strona wykazywała w zażaleniu, przyjęcie metody w której dokonuje się zsumowania wartości przedmiotów zaskarżenia wynikających z każdej skargi (sprawy) i dopiero w oparciu o tą wartość następuje ustalenie należnego wpis od skargi kasacyjnej składanej od wyroku WSA rozstrzygającego łącznie w przedmiocie wszystkich skarg (spraw).
W przedmiotowej sprawie strona zaskarżyła do WSA - w całości - 20 decyzji organów podatkowych określających kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, wskazując w skargach - te kwoty - jako wartość przedmiotu zaskarżenia. Następnie WSA po przyjęciu ww. spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia wydał wyrok - oddalający skargi, od którego strona w całości złożyła skargę kasacyjną.
Zatem odnosząc powyższe uwagi do przedmiotowej sprawy uznać należało, że Sąd w zarządzeniu prawidłowo wyliczył wpis od skargi kasacyjnej biorąc za podstawę: wyliczoną na podstawie § 1 pkt 1) ww. rozporządzenia - wysokość wpisu dla każdej skargi do WSA (sprawy) z osobna oraz wskazane w skargach wartości przedmiotu zaskarżenia, przy czym stosownie do § 3 ww. rozporządzenia przyjmując że jego wartość powinna wynosić połowę wysokości wpisu, nie mniej jednak niż 100 zł. Zatem, w konsekwencji słusznie Sąd przedmiotowym zarządzeniem określił wysokość wpis od skargi kasacyjnej na kwotę 2.037 zł.
Na marginesie podkreślenia wymaga fakt, że w sprawie nie miał zastosowania art. 97 § 2 w zw. z § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem jak słusznie przyjmuje się postępowanie kasacyjne jest już odrębnym postępowaniem, toczącym się wyłącznie na podstawie przepisów P.p.s.a. i właściwym dla nowego stanu prawnego. Dlatego też wpis od skargi kasacyjnej dotyczącej wyroku WSA wydanego w sprawie wniesionej przed 1 stycznia 2004 r., należy ustalić na podstawie § 3 ww. rozporządzenia, jednocześnie odnosząc zawarte w tym przepisie odesłanie do wysokości wpisów wynikających z tego rozporządzenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, wyd.
II. str. 532, pkt 5 in fine). Stąd słusznie Sąd oparł się o przepisy P.p.s.a. i wydanego na podstawie przepisu art. 233 tej ustawy - rozporządzenie z dnia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r., zamiast na przykład określać wpis od skargi kasacyjnej w wysokości połowy uiszczonego faktycznie wpisu od tych skarg, który został przecież ustalony w oparciu o nieobowiązujące już przepisy.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że w sprawie bezpodstawnym jest zarzut naruszenia § 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, bowiem nie miał on w niniejszej sprawie zastosowania. Natomiast odnośnie zarzutu naruszenia § 3 tegoż rozporządzenia również należy uznać go za nietrafny, ponieważ został on prawidłowo przez Sąd zastosowany.
Jednocześnie NSA pragnie podkreślić, że badając prawidłowość skarżonego zarządzenia, dopatrzył się wadliwości jego uzasadnienia w stopniu nie mającym istotnego wpływu na wynik rozstrzygnięcia. W szczególności przejawiło się to w powołaniu przez Sąd niepełnej podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Bowiem poza przepisem art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. oraz § 3 ww. rozporządzenia Sąd powinien prawidłowo wskazać jako podstawę - art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. oraz § 3 w zw. z § 1 pkt 1) tegoż rozporządzenia. Nadto, uzasadnienie spełniające wymogi przepisu art. 163 § 2 w zw. z art. 167 P.p.s.a. powinno zawierać syntetyczne wskazanie zasad, na podstawie których doszło w oparciu ww. przepisy do wyliczenia żądanej kwoty - w szczególności wskazanie, że wpis od skargi kasacyjnej to suma wyliczonych wpisów od skargi kasacyjnej dla poszczególnych skarg (spraw), przy podaniu jaka kwota wpisu przypada na daną sprawę. Należy jednak podkreślić, że pomimo wadliwego uzasadnienia przedmiotowe zarządzenie odpowiada prawu.
W tym stanie rzeczy, w oparciu o treść art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.