Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 26 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 910/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 20 stycznia 2015 r. wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r., 2011 r. i 2012 r.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od wpisu sądowego. Postanowieniem z 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 910/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a następnie postanowieniem z 28 września 2015 r., sygn. akt I FZ 363/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.
Na podstawie zarządzenia z 6 października 2015 r. spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Zarządzenie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone pełnomocnikowi spółki 14 października 2015 r.
Do 18 listopada 2015 r. nie uiszczono należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa Oddziału Finansowo Budżetowego.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 220 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 i art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") poprzez odrzucenie skargi i stwierdzenie że spółka nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania i braku wezwania jej do złożenia dodatkowych oświadczeń.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie poza wszelkim sporem pozostaje fakt, że wpis od przedmiotowej skargi nie został w ogóle uiszczony. Zarządzenie o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego (wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencji niedopełnienia danej czynności) zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi spółki 14 października 2015 r. Termin na dokonanie czynności upływał zatem 21 października 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje jednocześnie, że sprawa przyznania spółce prawa pomocy została prawomocnie zakończona. Na obecnym etapie postępowania (odrzucenia skargi) Sąd pierwszej instancji nie stosował przepisów dotyczących prawa pomocy - tj. zarzucanego art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 255 P.p.s.a. nie ma zatem możliwości weryfikacji ich zastosowania.
Uznając zatem, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił stan faktyczny w sprawie i zastosował art. 220 § 3 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.