Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 października 2013 r., sygn. akt: III SA/Gl 627/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W. K. (dalej: "strona", "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 28 sierpnia 2013 r., a zatem trzydziestodniowy termin na złożenie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie – wobec treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") – upływał w dniu 27 września 2013 r. (tj. w piątek), natomiast pełnomocnik strony skargę kasacyjną wniósł 30 września 2013 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie terminu przewidzianego w tym przepisie. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji przyjął, że skarga kasacyjna, jako spóźniona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a.
W zażaleniu na ww. postanowienie strona wniosła o jego uchylenie i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zarzucając naruszenie art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r., nr 16, poz. 93 – dalej: "k.c."), w wyniku którego został naruszony art. 177 § 1 P.p.s.a. Skarżący podniósł, że jeżeli by uznać, że bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczął się dnia następnego po dniu, w którym doręczono odpis wyroku z uzasadnieniem wówczas jego koniec przypadałby na sobotę, tj. dzień wolny od pracy. W tej bowiem sytuacji termin do wniesienia środa zaskarżenia upływałby 30 września 2013 r., tj. w następnym dniu roboczym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wniesienie skargi kasacyjnej po upływie terminu, o którym mowa powyżej, uzasadnia odrzucenie tej skargi przez wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie art. 178 tej ustawy.
Rozpatrując zażalenie strony na tle powyższych przepisów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia.
Za zasadne należało uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji wyrażone w zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniu, że pełnomocnik skarżącego pomimo prawidłowo doręczonego do niego odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2013 r., które nastąpiło w dniu 28 sierpnia 2013 r. (karta 45 akt WSA, na której znajduje się dowód doręczenia zaskarżonego wyroku wraz z uzasadnieniem z datą 28.08.2013 r.), nie wniósł skargi kasacyjnej w przewidzianym do tego przepisami prawa terminie. Uwzględniając datę doręczenia odpisu wyroku wskazać należy, że 30 dniowy termin do wniesienia środka zaskarżenia w niniejszej sprawie upływał w dniu 27 września 2013 r. (tj. w piątek). Z prawidłowo zaś poczynionych ustaleń Sądu pierwszej instancji wynika, że skarga kasacyjna strony została nadana w urzędzie pocztowym Poczty Polskiej w dniu 30 września 2013 r., a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 177 § 1 P.p.s.a. Stąd też prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 P.p.s.a.
Podnoszona zaś w zażaleniu okoliczność, że ostatni dzień terminu do wniesienia w niniejszej sprawie środka zaskarżenia upływał w dniu wolnym od pracy, tj. w sobotę a zatem wniesienie skargi było dopuszczalne w kolejnym dniu roboczym, tj. 30 września 2013 r. nie ma żadnego wpływu na wynik rozstrzygnięcia, bowiem zgodnie z treścią art. 83 § 2 P.p.s.a. przepisy dotyczące sobót i dni wolnych od pracy mają znaczenie przy obliczaniu terminu do dokonania czynności procesowej w przypadku, gdy ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień wolny od pracy. W niniejszej natomiast sprawie upływ terminu do wniesienia środka zaskarżenia przypadał - jak już wyżej zostało wskazane - w dniu 27 września 2013 r., tj. w piątek i nie był to - wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego - dzień wolny od pracy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.