Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Sz 407/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie pozostawił pismo skarżącego – L. J. - z dnia 18 października 2007 r. bez rozpoznania. Sąd I instancji, uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, zaznaczył, że pismo to zawierało braki formalne. W związku z powyższym, wezwał stronę skarżącą do sprecyzowania w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, czy pismo z dnia 18 października 2007 r. należy traktować jak skargę kasacyjną, czy może jak wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 listopada 2007 r. Ponieważ skarżący do dnia 16 listopada 2007 r. nie odniósł się do treści wezwania Sąd I instancji uznał, że zaszły podstawy z art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) do pozostawienia tegoż pisma bez rozpoznania.
Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie. W jego uzasadnieniu wskazał na swoje problemy zdrowotne, podkreślając zwłaszcza, że Sąd I instancji pominął fakt, że skarżący jest osobą cierpiącą na chorobę, która powoduje, że nie jest w stanie rozeznać się w podejmowanych działaniach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy przypomnieć, że pismo strony skarżącej z dnia 18 października 2007 r., zatytułowane "zażalenie", odwoływało się w swej treści do postanowienia z dnia 21 września 2007 r., którym to WSA w Szczecinie odrzucił skargę. Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie przez skarżącego wymaganego wpisu w zakreślonym terminie. W tym miejscu należy wyjaśnić stronie skarżącej, że środkiem odwoławczym, przysługującym na postanowienie odrzucające skargę jest skarga kasacyjna, a nie zażalenie, co wynika z treści art. 173 § 1 p.p.s.a. Z drugiej zaś strony, treść pisma z dnia 18 października 2007 r. mogła sugerować, że nie stanowi ono środka zaskarżenia, a wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zaistniała zatem wątpliwość co do intencji strony skarżącej i charakteru prawnego pisma. Skoro zaś nie dało się ustalić jego charakteru, to pismo nie spełniało warunków formalnych, o których mowa w art. 46 § 1 p.p.s.a. Dlatego też, Sąd I instancji, mając powyższe na uwadze, zasadnie postanowił zapytać stronę, kierując się normą prawną wyrażoną w art. 49 § 2 powołanej ustawy, czy pismo z dnia 18 października 2007 r. stanowiło skargę kasacyjną, czy może wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, zamieszczając przy tym pouczenie o konsekwencjach prawnych związanych z nieudzieleniem odpowiedzi w wymaganym terminie.
Skoro zaś strona nie udzieliła wymaganej odpowiedzi w zakreślonym terminie, to Sąd I instancji, mając na uwadze treść art. 49 § 2 p.p.s.a., zobligowany był do pozostawienia jej pisma bez rozpoznania.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.