Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 833/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z 7 lipca 2004 r. w przedmiocie odmowy wydania bonów paliwowych.
Kolejnym postanowieniem z 8 marca 2007 r., WSA w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną J. W. na ww. postanowienie Sądu z 24 stycznia 2007 r.
Postanowieniem z dnia 30 marca 2007 r., I SA/Łd 833/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie J. W. na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 marca 2007 r. odrzucające skargę kasacyjną. W uzasadnieniu postanowienia z 30 marca 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że odrzucenie skargi kasacyjnej było konieczne z uwagi na niesporządzenie jej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Na powyższe postanowienie WSA w Łodzi z 30 marca 2007 r. o odrzuceniu zażalenia strona wniosła zażalenie, zarzucając, że orzeczenie Sądu I instancji narusza zasadę równości stron poprzez ograniczenie dostępu do sądu wyższej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na obecnym etapie postępowania spór dotyczy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 30 marca 2007 r., którym Sąd I instancji odrzucił zażalenie Strony na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Strona kwestionuje argumentację Sądu dotyczącą wymogu sporządzenia takiego zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika.
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (tzw. przymus adwokacki). Art. 194 § 4 zd. 2 p.p.s.a. wskazuje ponadto, że odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a., dopuszczające do sporządzenia zażalenia w tej sprawie również sędziów, prokuratorów, notariuszy, radców Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, Rzecznika Praw Obywatelskich, a ponadto doradców podatkowych (w sprawach obowiązków podatkowych) i rzeczników patentowych (w sprawach własności przemysłowej).
Niesporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika jest przy tym błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie zażalenia (podobnie, w odniesieniu do skargi kasacyjnej niesporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika: B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 395).
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo uznał, że nie został spełniony wymóg sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika, co musiało skutkować odrzuceniem tego zażalenia jako niedopuszczalnego (art. 178 p.p.s.a.).
Za nieuzasadnione należy uznać zarzuty zażalenia dotyczące naruszenia zasady równości stron czy prawa strony do skorzystania z sądu wyższej instancji. W szczególności należy mieć na uwadze, że w ściśle określonych przepisami prawa sytuacjach (skarga kasacyjna, zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej) środek zaskarżenia powinien być sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika. Strona została o tym wyraźnie poinformowana w piśmie z dnia 9 marca 2007 r. o doręczeniu odpisu postanowienia (pkt 5 pouczenia), a Sąd I instancji odrzucając zażalenie działał w granicach prawa obowiązujących wszystkich w równym stopniu.
Z tego względu, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.