Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 października 2007 r., sygn. III SA/Wa 2773/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił M. K. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego w postępowaniu kasacyjnym. Sąd podał, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie – p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślił, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż sytuacja finansowa, w której się znajduje uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy. Zwrócił uwagę, że skarżący, mimo wezwania, nie nadesłał żadnych dokumentów potwierdzających wysokość uzyskanych przez niego dochodów w 2007 r. (z tytułu umowy o pracę i umowy zlecenia), nie nadesłał wyciągów z rachunków bankowych, nie przedstawił żadnej dokumentacji potwierdzającej zły stan zdrowia wnioskodawcy i jego żony oraz ponoszonych wydatków na leczenie, nie wyjaśnił jakie wydatki składają się na wskazane przez niego "koszty utrzymania zakwaterowania".
Skarżący poprzestał natomiast na lakonicznych wyjaśnieniach. Wskazał też, iż nie podejmował prób ustanowienia we własnym zakresie profesjonalnego pełnomocnika. Mimo wezwania, nie złożył żadnych oświadczeń dotyczących dochodów uzyskiwanych przez jego żonę. Skarżący poprzestał jedynie na stwierdzeniu, że nie prowadzi z żoną wspólnego gospodarstwa domowego oraz że pozostają w rozdzielności majątkowej. Z drugiej jednak strony wnioskodawca twierdzi, że pokrywa koszty leczenia żony w wysokości 900 zł miesięcznie.
W ocenie Sądu zachowanie skarżącego jest niezrozumiałe. To właśnie jemu powinno najbardziej zależeć na rzetelnym przedstawieniu swojej sytuacji materialnej oraz wskazaniu, że spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zdaniem Sądu skarżący uchylił się od dostarczenia dokumentów i złożenia wyjaśnień, które są niezbędne do oceny, czy jego sytuacja materialna wypełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Podkreślono, iż w niniejszej sprawie Sąd podjął inicjatywę w celu ustalenia sytuacji majątkowej Skarżącego, ale nie oznacza to obowiązku prowadzenia w nieskończoność postępowania w celu ustalenia jego sytuacji majątkowej. Z powodu nienależytego przedstawienia swej sytuacji materialnej nie wykazał on istnienia okoliczności uzasadniających przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego.
W zażaleniu na to postanowienie z dnia 23 października 2007 r. M. K. wniósł o jego uchylenie i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania w celu przyznania doradcy podatkowego do sporządzenia skargi kasacyjnej. Skarżący wywodził jedynie, że odmowa przyznania prawa pomocy w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości w Strasburgu uniemożliwia mu skuteczną obronę. Dodatkowo podał, że wypełnił wszelkie zobowiązania znoszące jego odpowiedzialność jako członka zarządu za zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił w zaskarżonym postanowieniu z dnia 10 października 2007 r. charakter instytucji "prawa pomocy", jej cel oraz warunki, które podmiot ubiegający się musi spełnić dla uzyskania zamierzonego celu.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie z dnia 23 października 2007 r. nie zawiera żadnych konkretnych motywów wskazujących na błędne zbadanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wniosku M. K. o przyznanie mu prawa pomocy w postaci ustanowienia doradcy podatkowego.
Stosownie do przepisów § 2 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 212, poz. 2075) wynagrodzenie doradcy podatkowego za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od postanowienia sądu o odrzuceniu skargi wynosi kwotę 240 zł.
Tego rodzaju kwotę skarżący jest w stanie ponieść bez jakiegokolwiek uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i małżonki.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.