Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 306/07, odmówił J.D. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 20 grudnia 2006 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że wnioskodawca nie wykazał, by wykonanie decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w przytoczonym przepisie. Sąd zaznaczył, że ani argumentacja wnioskodawcy zaprezentowana w skardze ani zawarte w aktach sprawy informacje nie uzasadniały uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd wskazał, że wnioskodawca nie dostarczył żadnych informacji o stanie majątkowym małżonki i jej dochodach. Ponadto uchylił się od przedłożenia wyciągu ze wszystkich kont bankowych, mimo że z historii rachunków bankowych, z których wyciągi nadesłał, wynika, że posiada poza nimi jeszcze co najmniej 3 inne rachunki bankowe.
Na to postanowienie strona skarżąca wniosła zażalenie. W jego uzasadnieniu wskazała, że jednorazowe spełnienie zobowiązania podatkowego spowodowałoby utratę możliwości spełnienia innych zobowiązań wynikających z umów zawartych przez skarżącego (umowy najmu lokalu, umowy leasingu sprzętu fotograficznego niezbędnego do prowadzenia działalności gospodarczej), co z kolei doprowadziłoby do konieczności zakończenia prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej i utratę uzyskiwanych z tego tytułu dochodów. W załączeniu dołączono informację o spłacie kredytu, faktury VAT, listę płac oraz dokumenty o osiąganym dochodzie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej w skrócie p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Uruchomienie postępowanie wpadkowego w tym przedmiocie następuje dopiero po zasygnalizowaniu we wniosku, składanym przez stronę, wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro zaś to strona jest inicjatorem postępowania w tym przedmiocie, to na niej powinien ciążyć obowiązek wskazania na okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji.
Nie wystarczy przy tym, tak jak to uczyniła strona skarżąca, samo powtórzenie treści przepisu. Sąd oceniając wniosek strony powinien mieć bowiem możliwość zbadania czy przesłanki, o których mowa w powołanym przepisie zostały zrealizowane. Ocena sądu możliwa jest tylko jeśli posiada on informacje o sytuacji finansowej wnioskodawcy. Jednakże gdy strona w sformułowanym wniosku nie wskazuje na żadne okoliczności przemawiające za jego uwzględnieniem, ograniczając się jedynie do powtórzenia treści przepisu, to tym samym powinna mieć na uwadze, że Sąd będzie musiał orzekać w oparciu o materiały znajdujące się w aktach sprawy. Te zaś wskazywały, że skarżący co prawda powoływał się na konieczność uregulowania zaciągniętych zobowiązań (kredytów, czy rat leasingowych), jednakże jednocześnie nie wyjaśnił kwestii związanej z posiadanymi przez niego rachunkami bankowymi. O ile zatem można ustalić wydatki skarżącego, o tyle jego możliwości finansowe nie są do końca znane.
Braki w tym zakresie powodują, że sąd rozpatrujący wniosek nie jest w stanie ustalić, czy zachodzą przesłanki wymienione w cytowanym przepisie. Dlatego należy wskazać, że orzeczenie Sądu I instancji odpowiada prawu.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art.197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.