Uzasadnienie
Spółka "P." S.A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 29 czerwca 2006 r. wydaną w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące: maj, sierpień i grudzień 2000 r., maj - wrzesień, listopad - grudzień 2001 r. i kwiecień 2002 r. oraz dokonania zabezpieczenia na majątku Spółki różnicy pomiędzy przybliżoną kwotą zobowiązania podatkowego za ww. okresy a kwotą zadeklarowaną w deklaracjach VAT-7 w łącznej wysokości 4.803.965 zł.
Zarządzeniem z 8 września 2006 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 48.040 zł, stosownie do par. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/, /dalej w skrócie - rozporządzenia/.
Na to zarządzenie o wezwanie do uiszczenia wpisu stosunkowego Spółka wniosła zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż w sprawie o zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, przedmiotem jest należność pieniężna. Wniosła więc o zmianę zaskarżonego zarządzenia na podstawie art. 194 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegającą na zastąpieniu wymierzonego wpisu stosunkowego wpisem stałym.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż Spółka zaskarżając decyzję o zabezpieczeniu kwestionuje jedynie zgodność z prawem dokonanego zabezpieczenia, a nie ewentualny obowiązek zapłaty zobowiązania podatkowego w kwocie wyższej niż zadeklarowana. Z takiej decyzji nie wynika jeszcze obowiązek zapłaty jakiegokolwiek podatku, a zatem przedmiotem sporu nie jest należność pieniężna, uzasadniająca pobranie wpisu stosunkowego. Tu jednak chodzi wyłącznie o legalność dokonanego zabezpieczenia, a więc chodzi o zasadę, a nie o należną kwotę pieniężną i od takiego rodzaju decyzji należny jest wpis stały.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest zasadne. Rację ma jego autor, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu stosunkowego nie odpowiada prawu. W przypadku decyzji organu podatkowego o zabezpieczeniu na majątku podatnika różnicy pomiędzy przybliżoną kwotą zobowiązania podatkowego a kwotą wynikającą z deklaracji podatkowych /art. 33 par. 1 i par. 4 pkt 2 Ordynacji podatkowej/ należy pobierać wpis stały w wysokości 500 zł., stosownie do par. 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia.
Uzasadniając powyższe, należy podnieść, iż spór o zasadność wydania decyzji o zabezpieczeniu na majątku pewnej kwoty, nie jest mianowicie sporem o określoną kwotę pieniężną lecz sporem o konieczność wydania takiej decyzji i dokonania zabezpieczenia na majątku podatnika. Istotą więc nie jest wartość pieniężna, lecz instytucja zabezpieczenia wartości pieniężnych na wypadek ewentualnych niekorzystnych działań podatnika, zaś podana w przybliżeniu kwota zobowiązania podatkowego ma jedynie uzasadniać wielkość tego zabezpieczenia. Przesłanką zabezpieczenia, obok ustalenia przybliżonej wysokości zobowiązania podatkowego jest uzasadniona obawa nie wykonania przez podatnika zobowiązania podatkowego /por. nie publ. wyrok WSA z dnia 18 stycznia 2006 r. - I SA/Bk 367/05/.
Zwrócić należy uwagę, że na podstawie takiej decyzji nigdy nie zostanie ściągnięte zobowiązanie podatkowe. Nigdy więc ona bezpośrednio nie doprowadzi do zaspokojenia publicznoprawnych roszczeń Skarbu Państwa lub innego podmiotu prawa publicznego, tym bardziej w drodze egzekucji administracyjnej. Decyzja taka wyłącznie zabezpiecza przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego. Po niej musi zostać wydana decyzja wymiarowa i ta dopiero może zostać wykonana, albo dobrowolnie albo na drodze postępowania egzekucyjnego. Z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, decyzja o zabezpieczeniu wygasa. A zatem w tym momencie jej byt kończy się samoistnie.
Skoro zatem spór o wydanie tej decyzji i dokonanie zabezpieczenia nie jest sporem o prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego, to nie można twierdzić, iż jest to spór o wartość pieniężną. W sporze tym chodzi o zasadę, a nie o kwotę. To zaś determinuje pobranie od takiej decyzji wpisu stałego.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne i dlatego na podstawie art. 185 par. 1 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżone zarządzenie.