Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 2 października 2012 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządził dochodzenie w celu sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 20 lutego 2012 r., nr [...], oraz ustalił tę wartość na kwotę 268.805 zł.
W uzasadnieniu wskazał, że na wartość przedmiotu zaskarżenia składa się kwota 134.406 zł z tytułu zawyżenia podatku naliczonego i kwota 134.399 zł tytułem zaniżonego podatku należnego. Od tak ustalonej wartości dokonano obliczenia wysokości wpisu od skargi w kwocie 2.689 zł i wezwano stronę do jej uiszczenia.
Zażalenie od powyższego zarządzenia wniósł pełnomocnik skarżącego zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, tj.:
- - art. 215 § 1, art. 216, art. 217, art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) P.p.s.a. w związku z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym dochodzeniu w celu sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia i błędnym ustaleniu wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 268.805 zł skutkujące ustaleniem wysokości wpisu sądowego od skargi w zawyżonej wysokości, podczas gdy w ocenie strony wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota oznaczona w skardze, tj. 176.351 zł, tj. łączna kwota zaległości podatkowych za poszczególne miesiące 2007 r. wynikająca z decyzji organów bez odsetek za zwłokę.
Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W odpowiedzi na zażalenie Dyrektor Izby Skarbowej w G. wskazał, że zaskarżonym zarządzeniem Sąd I instancji trafnie ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 268.805 zł, na którą składa się kwota 134.406 zł z tytułu zawyżenia podatku naliczonego i kwota 134.399 zł tytułem zaniżonego podatku należnego. Podkreślił, że jest to wartość zakwestionowana w skardze złożonej przez stronę.
Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych powodów niż w nim wskazane.
Na wstępie należy wskazać, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji - m. in. skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 230 § 2 P.p.s.a.). Do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o ile ustawa nie stanowi inaczej (art. 214 § 1 P.p.s.a.), a opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nieopłaconej skargi przewodniczący wzywa wnoszącego ją, aby pod rygorem odrzucenia jej przez sąd, uiścił opłatę w terminie 7-dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.). Przy czym, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach należny jest wpis stały.
Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 P.p.s.a.). Należy ją również podać w piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w każdej instancji, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty (art. 215 § 1 P.p.s.a.). W przypadku wątpliwości co do poprawności określonej w piśmie wartości przedmiotu zaskarżenia przewodniczący może dokonać jej weryfikacji w trybie art. 218 P.p.s.a.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że w niniejszej sprawie został zastosowany tryb z art. 218 P.p.s.a. W sprawie przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 20 lutego 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do grudnia 2007 r. Skarżący wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie wynosi 176.351 zł, natomiast organ w odpowiedzi na skargę i odpowiedzi na zażalenie wskazał, że wartość przedmiotu wynosi 268.805 zł. Na podaną wartość, jak podkreślił organ, składa się kwota 134.406 zł z tytułu zawyżenia podatku naliczonego i kwota 134.399 zł tytułem zaniżonego podatku należnego.
NSA po dokonaniu analizy wartości przedmiotu zaskarżenia ustalonej przez Sąd I instancji stwierdził, że w sprawie kwota zaniżonego podatku należnego wynosi 134.398 zł (w styczniu 2007 r. kwota ta wyniosła 7.484 zł, w kwietniu 2007 r. - 25.703 zł, w lipcu 2007 r. - 45.486 zł, w grudniu 2007 r. - 55.725 zł), a nie jak wskazał WSA w Gdańsku i Dyrektor Izby Skarbowej w G. - 134.399 zł. Wobec zaistnienia powyższej rozbieżności zasadna jest ponowna analiza wartości przedmiotu zaskarżenia.
W związku z powyższym na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i art. 198 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.