Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 października 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 528/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił spółce C. Sp. z o.o. w B. wstrzymania wykonania skarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 14 maja 2007 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od marca do września 2001 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za kwiecień, maj i lipiec 2001 r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd przytoczył treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: u.p.p.s.a. i podkreślił, że istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w powołanym przepisie, musi być uprawdopodobnione przez wnioskodawcę. Tymczasem Sąd uznał, że uzasadnienie wniosku strony nawiązuje do polemiki z merytoryczną trafnością zaskarżonej decyzji, nie powołując przy tym żadnych konkretnych zdarzeń, które mogłyby powodować wyrządzenie znacznej szkody, ani na czym ta szkoda lub trudne do odwrócenia skutki miałyby polegać. Powyższe nie stanowi zaś przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem merytoryczna zasadność i zgodność decyzji z przepisami obowiązującego prawa będzie przedmiotem osobnego postępowania przed Sądem pierwszej instancji.
Na powyższe postanowienie strona skarżąca wniosła zażalenie, w którym stwierdzono, że Sądowi była szczegółowo znana sytuacja finansowa i prawna wnioskodawcy z dokumentów dołączonych do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca zakładał, że Sąd podejmując rozstrzygnięcie bierze pod uwagę całość zgromadzonego w sprawie materiału, a ustawa regulująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie nakłada na wnioskodawcę obowiązku oddzielnego uzasadniania poszczególnych wniosków.
Autor zażalenia stwierdził również, że obowiązkiem Sądu jest dbanie o równoważne traktowanie stron w postępowaniu administracyjnym. Umożliwienie organowi wykonania decyzji w sprawie spornego zobowiązania o tak znacznej wartości byłoby tolerowaniem przez Sąd nagminnej praktyki organów podatkowych, polegającej na obciążaniu podatników sankcjami "na wyrost". Zanim nieliczni się odwołają i przeprowadzą procesy w sądach, decyzje zostaną wykonane, nawet te oczywiście bezzasadne.
Wnoszący zażalenie podał, że nową okolicznością dla oceny wniosku skarżącej spółki o zawieszenie wykonania decyzji organu jest wszczęcie przez urząd skarbowy postępowania wobec prezesa zarządu w sprawie o orzeczenie jego solidarnej odpowiedzialności za objęte skargą zaległości podatkowe spółki (postanowienie o wszczęciu postępowania załączono do akt sprawy). W ocenie strony wykonanie decyzji organu rodzi negatywne skutki już nie tylko dla skarżącej spółki, ale także osoby prezesa zarządu, którego osobista sytuacja majątkowa jest również znana Sądowi. Okoliczność powyższa samodzielnie uzasadnia możliwość zmiany skarżonego postanowienia w trybie art. 61 § 4 u.p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje
Zażalenie uzasadnione nie jest.
Sąd może udzielić ochrony tymczasowej jeżeli strona wykaże, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: u.p.p.s.a., sformułowany został w sposób ogólny, co w praktyce oznacza konieczność wskazania na konkretne okoliczności świadczące o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie, poza wskazaniem na wysokość zobowiązania podatkowego oraz stwierdzeniem, że skarżący znajduje się w ciężkiej sytuacji finansowej, strona nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia konkretnych zdarzeń, które stanowiłyby realizację przesłanek zawartych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a.
W ocenie tutejszego Sądu, dla uwzględnienia niniejszego wniosku strony nie jest wystarczające powołanie się na dokumentację zgromadzoną w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy. Sąd z urzędu bierze pod uwagę fakty przedstawione w aktach sprawy, ale stosownie do powołanego art. 61 § 3 u.p.p.s.a. oraz art. 243 i następne cytowanej ustawy, o ewentualnym przyznaniu stronie ochrony tymczasowej decydują inne niż w przypadku przyznania prawa pomocy przesłanki, przez pryzmat których dokonywana jest ocena przedłożonych przez stronę dowodów. Ponadto, stosownie do przepisów u.p.p.s.a. każdy wniosek czy oświadczenie kierowane do Sądu musi zawierać jego osnowę (art. 46 § 1 pkt 3 ustawy), a w przypadku poszczególnych kwestii wpadkowych, takich jak przyznanie prawa pomocy czy wstrzymanie wykonania skarżonego aktu, strona winna wykazać zaistnienie innych, szczególnych przesłanek charakterystycznych dla każdego z tych postępowań.
Ani we wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, ani też w rozpatrywanym zażaleniu nie zostały wskazane konkretne okoliczności przemawiające za możliwością jego uwzględnienia, takie jak np. konieczność ogłoszenia upadłości spółki, prowadząca do ustania bytu prawnego przedsiębiorstwa, stanowiąca niewątpliwie skutek trudny do odwrócenia i wysoce szkodliwy. Za okoliczność taką nie można uznać informacji o postępowaniu toczącym się wobec osoby prezesa zarządu w sprawie o orzeczenie jego odpowiedzialności za objęte skargą zaległości podatkowe spółki, bowiem dla Sądu istotne są okoliczności dotyczące bezpośrednio spółki, będącej samodzielną osobą prawną, ponoszącą odpowiedzialność za swe zobowiązania.
Powyższe rozważania doprowadziły Sąd do przekonania, że zażalenie winno być oddalone, a zatem stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.