Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 822/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę Gminy M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: p.p.s.a.
Jak podał w jego motywach Sąd pierwszej instancji zaskarżona interpretacja została doręczona skarżącej 13 października 2017 r. Wobec tego 30-dniowy termin do złożenia skargi do sądu, liczony od tej daty, zakończył swój bieg 13 listopada 2017 r. Skargę nadano natomiast 14 listopada 2017 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności procesowej. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę tę odrzucił.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie oraz o zasądzenie koszów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca wskazała, że samo przesłanie dokumentu elektronicznego za pomocą elektronicznej skrzynki podawczej i potwierdzenie tego faktu poświadczeniem przedłożenia nie rozpoczęło biegu terminu do wniesienia skargi. W jej ocenie termin rozpoczął się 16 października 2017 r., tj. liczony od daty odczytania wiadomości przez stronę na co wskazuje data wydruku skrzynki elektronicznej Urzędu Miasta, na dowód czego załączyła do zażalenia powyższy dokument.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Kontrolą instancyjną Naczelnego Sądu Administracyjnego objęte zostało postanowienie, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę Gminy M. z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.
Z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. art. 166 p.p.s.a. uzasadnienie postanowienia powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych we wniosku, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie, a zatem odnosić się do wszystkich kluczowych etapów stosowania prawa: ustaleń faktycznych, ustalenia stanu prawnego, wykładni przepisów prawa, subsumcji oraz określenia konsekwencji prawnych (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2013 r., II OZ 224/13).
W przedmiotowej sprawie uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełnia wymogów art. 141 § 4 p.p.s.a., gdyż sporządzone jest w sposób wadliwy, uniemożliwiający jego kontrolę instancyjną. Funkcja uzasadnienia wyraża się m.in. w tym, że jego adresatem, oprócz stron, jest także Naczelny Sąd Administracyjny. Tworzy to po stronie Sądu pierwszej instancji obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, który umożliwi przeprowadzenie kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia w sytuacji, gdy strona postępowania zażąda jego kontroli.
Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji ograniczało się jedynie do wskazania daty, w której jego zdaniem miało nastąpić doręczenie skarżącej zaskarżonej interpretacji indywidualnej, a następnie daty wniesienia skargi. Z zestawienia tych dat, Sąd wyciągnął wniosek, że skarga – jako wniesiona po upływie prawem przewidzianego terminu – podlega odrzuceniu.
Przede wszystkim Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu nie zauważył, że doręczenie skarżącej interpretacji nastąpiło w trybie art. 144 § 1 pkt 2 z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), dalej: (O.p.) z przepisu tego wynika, że organ podatkowy doręcza pisma za urzędowym poświadczeniem odbioru, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.
WSA nie dokonał analizy przepisów w przedmiocie doręczenia dokumentów w formie elektronicznej w szczególności ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 570 t.j.), która określa zasady wymiany informacji drogą elektroniczną, w tym dokumentów, pomiędzy podmiotami publicznymi oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych z dnia 14 września 2011 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 180). Dopiero taka analiza tych przepisów pozwoli na ocenę czy skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
Tym samym zaskarżone postanowienie nie poddaje się kontroli instancyjnej, co pozbawia Naczelny Sąd Administracyjny możliwości oceny zasadności zaskarżonego postanowienia.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd pierwszej instancji dokona analizy przepisów w zakresie doręczeń, które w sprawie miały zastosowanie i z uwzględnieniem tych przepisów ustali datę, w której doszło do skutecznego doręczenia interpretacji.
Wobec powyższego należało na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzec jak w sentencji.