Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 09.02.2007 r., sygn. I SA/Kr 512/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek Mirosława K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 246 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., przez dokonanie błędnej wykładni przepisu, błędnej oceny stanu faktycznego i przyjęcie, że skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił zażalenie strony. Postanowieniem z dnia 18.05.2007 r., sygn. I FZ 174/07 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, wskazał, że rozpoznając ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy Sąd winien zbadać, jakie wydatki związane z utrzymaniem rodziny ponosi skarżący oraz czy sytuacja finansowa małżonki skarżącego pozwalają jej na udzielenie pomocy mężowi w pokrywaniu opłat sądowych. Oceniając możliwość uiszczenia przez skarżącego kosztów sądowych, Sąd winien również ustalić, czy i jaki wpływ na możliwość uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w tej sprawie miała konieczność uiszczenia wpisu w innych, toczących się równolegle postępowaniach sądowych.
WSA w Krakowie, postanowieniem z dnia 20.08.2007 r. zwolnił skarżącego w - części od kosztów sądowych, oddalając wniosek w pozostałym zakresie. Uzasadniając motywy swego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że sytuacja skarżącego nie była na tyle wyjątkowa, aby nie był on w stanie partycypować w całości kosztów procesu. Sąd zaznaczył, że skarżący powinien mieć na uwadze, że prowadzenie postępowania sądowego wiąże się z koniecznością ponoszenia niezbędnych kosztów. Strona winna zatem poczynić niezbędne starania, w celu zabezpieczenia środków finansowych, niezbędnych do pokrycia choćby części kosztów postępowania.
Na powyższe postanowienie strona skarżąca wniosła zażalenie. W jego uzasadnieniu po raz kolejny zwróciła uwagę na trudną sytuację finansową, w której się obecnie znajduje. Dodatkowo wskazała, że z kwoty 3.429,19 zł, stanowiącej rzeczywisty dochód, musi utrzymać pięcioosobową rodzinę, w związku z czym nie jest w stanie wygospodarować 1.750 zł na pokrycie wpisów od wniesionych skarg.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 246 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej pod warunkiem, że wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z uwagi na to, że ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, rola sądu ogranicza się do wydania rozstrzygnięcia na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego. Przyznanie bądź odmowa przyznania prawa pomocy winna zawsze wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów:
- 1) kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania,
- 2) aktualnej kondycji finansowej strony.
Z materiałów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że w chwili obecnej, tj. przy uwzględnieniu treści orzeczeń Sądu I instancji w zakresie prawa pomocy, skarżący jest zobowiązany do uiszczenia 1.750 zł tytułem wpisów od wniesionych skarg. Z drugiej zaś strony dochody skarżącego kształtowały się na poziomie 5.000 zł brutto (około 3,300 zł netto). Należy również zaznaczyć, że skarżący z kwoty tej musiał utrzymać pięcioosobową rodzinę, jako jedyny jej żywiciel. Zestawiając dochód skarżącego z jego wydatkami, można dojść do przekonania, że uiszczenie wpisów od wszystkich wniesionych skarg mogłoby spowodować, że skarżący nie będzie w stanie jednocześnie łożyć na utrzymanie swojej rodziny, a przynajmniej nie bez uszczerbku jej koniecznego utrzymania.
Nie można jednak zapominać, że skarżący złożył swoje skargi w lutym 2006 r. Przez okres, w którym sprawa zawisła przed sądem administracyjnym, mógł on czynić starania, aby przynajmniej w części pokryć koszty sądowe. Przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w kwestii ponoszenia kosztów postępowania nie przewidują generalnego zwolnienia od ich ponoszenia, a wręcz przeciwnie przewidują odpłatność prowadzonego postępowania. Jako podmiot wszczynający postępowanie sądowe, skarżący powinien mieć zatem na uwadze, że generalną regułą wyrażona w art. 199 p.p.s.a., jest to, że koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie ponoszą strony. Takie też stanowisko zasadnie przyjął Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu.
W świetle powyższych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art.197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.