Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 18 listopada 2015 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał stronę skarżącą, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana również jako "P.p.s.a.") w zw. z § 3 i § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej również jako "rozporządzenie") do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej, od oznaczonego w sentencji niniejszego postanowienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, o kwotę 947 zł.
W zażaleniu powyższemu zarządzeniu, zastępujący stronę pełnomocnik, zarzucił naruszenie § 2 ust. 3 pkt 12 w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia, poprzez przyjęcie, iż skarżąca powinna uiścić wpis stosunkowy, podczas gdy sprawa dotyczy zobowiązań podatkowych, od których rozporządzenie przewiduje wpis stały w kwocie 500 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08 opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro przedmiotem zaskarżenia nie jest akt kreujący (albo stwierdzający istnienie) należności pieniężnej, to stosownie do art. 231 P.p.s.a. należny jest w niej wpis stały.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniesionej do WSA w Warszawie skargi była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 maja 2014 r., utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 27 lutego 2014 r., określającą skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za wszystkie miesiące od lutego do grudnia 2011 r. w łącznej kwocie 239.392,00 zł
Decyzja organu odwoławczego, bez wątpienia więc – zdaniem NSA – była aktem kreującym należność pieniężną. Zatem od skargi na tę decyzję należny był wpis stosunkowy.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07 (publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) przyjął, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze.
Skarżąca, we wniesionej w sprawie skardze, decyzję organu odwoławczego z zakwestionowała w całości. Wartością przedmiotu zaskarżenia była więc cała kwota podatku VAT do zapłaty, określona w tej decyzji. Tak ustaloną wartość przedmiotu sporu w kwocie 239.392,00 zł podała strona w skardze, jak i organ w odpowiedzi na skargę.
Zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie wpisu wpis stosunkowy w sprawach w których wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi ponad 100.000,00 zł ustala się w wysokości 1% w.p.z. nie większej jednak niż 100.000,00 zł.
Ze względu na powyższe wpis stosunkowy od skargi w rozpoznawanej sprawie wynosił 2.394,00 zł., a wpis od skargi kasacyjnej 1.197,00 zł, zgodnie bowiem z § 3 rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
Nie ma zatem racji skarżąca twierdząc, że w sprawie powinien zostać uiszczony wpis stały od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł.
Związku z tym, że strona uiściła wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł w zaskarżonym zarządzeniu wezwano ją do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej o kwotę 947 zł
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 i 198 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.