Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 września 2009 r. H. M. złożył skargę na sześć decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2003 r.
Pismo strony potraktowane zostało jako skarga wniesiona osobno na każdą z decyzji i w związku z tym Sąd pierwszej instancji założył sześć akt sprawy, każdej sprawie nadał osobny numer i w każdej sprawie ustalił należny wpis stosunkowy.
W pięciu sprawach strona została wezwana do uiszczenia minimalnego wpisu tj. kwoty 100 zł, w sprawie dotyczącej grudnia 2003 r. wpis wyniósł 111 zł.
Wyrokiem z dnia 26 listopada 2009 r. Sąd pierwszej instancji skargi oddalił. Wcześniej jednak na rozprawie postanowił połączyć wszystkie sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić pod wspólnym numerem, którym oznaczona była skarga na decyzję dotyczącą lipca 2003 r.
Na powyższe orzeczenie strona złożyła skargę kasacyjną, w której jako wartość przedmiotu sporu podała sumę wartości z poszczególnych, połączonych spraw tj. kwotę 11.132,00 zł. Na tej podstawie wyliczyła i wpłaciła wpis stosunkowy od skargi kasacyjnej w kwocie 200 zł.
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2010 r. Sąd pierwszej instancji wezwał stronę do uzupełnienia wpisu o kwotę 400 zł.
Na to zarządzenie strona wniosła zażalenie, w którym wniosła o jego uchylenie w całości i o zwrot 200 zł.
Skarżący stwierdził, że w sprawie doszło do naruszenia § 3 i § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem" poprzez dokonanie błędnych obliczeń wpisu od skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie jest zasadne i tym samym musi podlegać oddaleniu.
W sprawie bezspornym jest, że wniesione skargi objęte są wpisem stosunkowym.
Należy wskazać, że podstawą prawną obliczania wpisu od skargi kasacyjnej jest § 3 rozporządzenia.
Przepis ten stanowi, że wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
Wpis stosunkowy od skargi obliczany jest natomiast stosownie do § 1 i w zależności od wartości przedmiotu sporu stanowi odpowiednio 4%, 3%, 2% lub 1% tej wartości.
W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze skargą kasacyjną od wyroku oddalającego skargi na sześć decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Wpisy od tych skarg wynosiły po 100 zł w pięciu skargach oraz 111 zł w jednej z nich. W związku z tym stosując treść § 3 rozporządzenia wpisy od skarg kasacyjnych powinny wynieść połowy tych wartości, nie mniej jednak niż 100 zł.
W związku z tym Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił wpis od skargi kasacyjnej w łącznej kwocie 600 zł i w obliczu dokonanej wpłaty w kwocie 200 zł zasadnie wystosował wezwanie do dokonania wpłaty uzupełniającej.
Wyjaśnić należy, że fakt połączenia spraw pod jeden numer i wydania jednego orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji nie może mieć wpływu na wysokość uiszczonego wpisu. Sąd ma bowiem cały czas do czynienia z sześcioma zaskarżonymi aktami organu podatkowego i to właśnie one wyznaczają sposób obliczania wpisu od skargi kasacyjnej.
Takie działanie Sądu pierwszej instancji ma uzasadnienie chociażby w sytuacji kiedy skarżący chciałby skarżyć wyrok np. w części dotyczącej jedynie lipca 2003 r. Wówczas sąd ma możliwość dostosować wysokość wpisu do zakresu zaskarżenia stosownie do okoliczności, że bada wyrok tylko w części dotyczącej tego okresu rozliczeniowego.
Połączenie spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ma jedynie techniczny charakter, który nie powoduje w przypadku skarżącego, że kasacja obejmuje wyrok obejmujący sześć skarg o łącznej kwocie spornej, gdyż nadal jest to sześć skarg, gdzie do każdej z nich przypisana jest odrębna kwota sporna, która stanowi odrębną podstawę obliczania wpisu od skargi kasacyjnej.
Tym samym, stosownie do art. 197 § 2 w zw. z art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw polegało oddaleniu.